:)

‌ نجوای ِشهید ؛ دل‌نوشته‌ ی ِعارفانه‌ ی شهید احمدرضا احدی ؛ ــ [ دیگر نمی‌ خواهم زنده بمانم . من محتاج نیست‌ شدنم ؛ محتاج تو هستم . . خدایا ، بگو ببارد باران ؛ کویر شوره‌ زار قلبم سال‌ هاست سترون مانده است . دیگر طاقت دوری از باران را ندارم . خدایا ، دوست دارم تنهای ِتنها بیایم ؛ گمنام ِگمنام ، دور از هر هویتی . . اگر بگویی لیاقت نداری ، خواهم گفت : لیاقت کدام‌ یك از الطاف تو را داشته‌ ام ؟ دوست دارم سوختن را ، فنا شدن را ، از همه‌ جا جاری شدن را ، و به سوی کمال ِانقطاع روان شدن را . . [ شهید احمدرضا احدی رتبه اول کنکور پزشکی

۱۳۶۴

]

إِن‌َّ الإِنسان‌َ لَفِی‌ خُسرٍ‌ یعنی آدم بمیرد و روی ماهت را نبیند.. #أبانامهدي

[حکمت ۲۵۷ نهج البلاغه] و درود خدا بر او، فرمود: اى كميل خانواده ات را فرمان ده كه روزها در به دست آوردن بزرگوارى، و شب ها در رفع نياز خفتگان بكوشند. سوگند به خدايى كه تمام صداها را مى شنود، هر كس دلى را شاد كند، خداوند از آن شادى لطفى براى او قرار دهد كه به هنگام مصيبت چون آب زلالى بر او باريدن گرفته و تلخى مصيبت را بزدايد؛ چنان كه شتر غريبه را از چراگاه دور سازند..:))

:)