۴۰۴، سالی که توش زیارت تو نصیبم نشد.
سالی پر از دلتنگی.
امیدوارم سال جدید سالِ پر زیارتی برای هممون باشه.
تو خونه تنهام.
نشستم جلوی تلویزیون و همینطور که رهبر جدیدمون صحبت میکنه تموم اتفاقایی که توی این یکسال افتاد رو توی ذهنم مرور میکنم و اشک از گوشه چشمم روی گونم سر میخوره.
امسال حتی سفره هفت سین هم تو خونه پدربزرگ ننداختیم. هیچکدوم دل و دماغشو نداشتیم.
خیره میشم به قاب عکست روی طاقچه، کنار عکس رهبر شهیدمون.
امسال دو پدر از دست دادم. دو پدر و هزاران داغ..
تموم شو هزار و چهارصد و چهارِ لعنتی. تموم شو.
غمگین ترین و تنها ترین لحظه سال تحویل عمرم بود.
خزعبلات؛
از ایتا متنفرم یه تنه داره گند میزنه به روابطم
همه میان میگن چرا تبریک عیدمونو جواب ندادی و ناراحت میشن در صورتی که اصلا پیامشون برام نیومدهلطلپسنفسنس😭😭
دیدین میگن هر دردی که تورو نکشه قوی ترت میکنه؟
راست میگن. مثلا من خودم الان هادی چوپانم.