کاش آدما یاد بگیرن وقتی یکیو بعد از یک غم بزرگ میبینن بهش نگن چقدر پیر و شکسته شدی.
قطعاً خود اون فرد هر روز خودشو تو آینه میبینه و میفهمه که چقدر بخاطر غم و غصه رنجور و شکسته شده اما یادآوری این موضوع فقط غم اون آدم رو بیشتر میکنه و اعتماد به نفسشو نابود میکنه جوری که برمیگرده و ازم میپرسه نازنین یعنی من واقعاً انقدر پیر شدم؟
نه عزیزم، معلومه که نه. فقط زندگی یکم زیادی باهات بد تا کرده.
دیشب ساعت یک نصف شب بود که تصمیم گرفتیم با دخترخالههام بریم کنار کوهِ پشت خونه مامانبزرگ آتیش روشن کنیم.
خزعبلات؛
انرژی زنانمون وقتی اون وقت شب رفتیم تو کوه تا هیزم جمع کنیم: ۱۰۰ از ۱۰۰
انرژی زنانمون وقتی صدای یه شغال رو از کوه شنیدیم که بنظر میومد خیلی بهمون نزدیکه برای همین یه چوب تو دستمون گرفتیم تا اگه گرگی شغالی چیزی اومد بزنیمش:
بعدش تا ساعت سه نصف شب همونجا نشستیم و تموم دراماهای خانواده و فامیل و روستا رو بررسی کردیم و سیب زمینی آتیشی خوردیم.