من کاملا مطمئنم اگه خوابم رو درست کنم تمامی ابعاد زندگیم میوفته روی روال. اما واقعا نمیشه. هر شب دارم فردا میخوابم.

فروردین تموم شد تورو خدا دانشگاهارو باز کنید.

هدیه روز دختر از طرف امام رضا و امام حسین:>

اون پاکت صورتی رو مسئول کانون جوانان رضوی شخصاً از کربلا برامون آورده بودن. توش تربت اصل زرد کربلا و یکی دیگه تربت و دوتا پارچه‌ی تبرکی و مهر تربت بود و عجیب بوی عطر خوبی میداد:)))

بنده جلوی آینه در حال تماشای خودم و قابلمه‌ای که مامانم بهم سپرده بود خاموشش کنم حتما:

من و دوستام باید با مخابرات قرار داد ببندیم.

تماشا برای بار شونصد هزارم داره یانگوم پخش میکنه. یادمه از بچگی همیشه یانگوم میدیدم. و همیشه هم این فیلم منو به وجد میاره و هیچوقت برام تکراری نمیشه. یجوری به وجد میام که بعد از دیدن هر قسمتش دلم میخواد پاشم آبگوشت لاکپشت دریایی، سوپ صدف، ترشی تخم اژدها و خوراک پای خرس بپزم و هربار آرزو میکنم ای کاش بانوی اول آشپزخانه‌ی قصر بودم😭😭😭

به عنوان روز دختر میخوام اینو هزار بار نگاه کنم :)))

با این یه عالمه گریه کردم. حالا چطوری این همه حسرت که به دلم مونده رو تحمل کنم؟

چرا هیجا نگفتن دوای جانِ تنگ شده چیه ! :)

ای کاش جواهری در قصر بودم نه دانشجویی در یزد