حسین(ع)گفتن ما از عنایتِ حسن(ع) است.

_

این غمگین ترین مکالمه ای بود که توی این چند روز اخیر داشتم:)))

توی یزد معمولا نخل های نخل برداری فقط آینه بندی میشن و با اسامی اهل بیت تزیین میشن ولی ما توی روستامون رو نخلمون (همون نخلِ نخل برداری) پارچه های جورواجور میندازیم و بهش وصل میکنیم و معمولا این کار رو اول محرم انجام میدیم و آینه بندیش هم میکنیم و روز آخر صفر تمام پارچه ها و آینه هارو باز میکنیم و پارچه هارو مردم برای تبرک برمیدارن و میبرن و سال بعد دوباره پارچه ی جدید میارن.. حالا مردم روستا یه اعتقاد قدیمی دارن اونم اینه که هر کی یه حاجتی داره یا گرهی توی زندگیش افتاده میاد یه گوشه از این پارچه هارو گره میزنه و یه نفر دیگه که بعدا میاد به نیت برطرف شدن مشکل خودش یه گره یه جای دیگه ی این پارچه بزنه، گره های بقیه رو که قبلا زدن به نیت حاجت رواییشون باز میکنه. و بنظرم خیلی اعتقاد قشنگیه؛))

بچه ها هر کی میخواد لفت بده همین الان بده هی دونه دونه لفت ندین ناراحت میشم🙏🏻

دوستم اومده جلوم فیگور گرفته میگه دست بزن ببین ماهیچه‌مو و من اینجوری بودم که زنننن تو تازه دو هفتس میری باشگاه منظورت چیه؟😭😂

امشب علیِ مرتضی، برگردنش شالِ عزا..

واقعاً دوست ندارم این شبا تموم بشن:))

مراسمای روستا کوچیکن و نسبت به مراسماتی که داخل خود یزدن خیلی کم جمعیت تر ولی یه حس و حال دیگه ای دارن..