روزِ سیزدهم؛

با داداش کوچولو بین مبلا خونه ساختیم و بعد من رفتم خونه داداش کوچولو مهمونی تا باهم چایی بخوریم🎀

تا صبح درس بخونم❌ یه لیوان دوغ بخورم و بخوابم✅

اوورثینک خیلی کلمه ناچیزیه دربرابر کاری که من با مغزم میکنم.

روزِ چهاردهم؛

یوعاعاعاا

من و دوستام در حالی که بیست دقیقه از کلاس گذشته و تو نمازخونه خواب موندیم، وقتی استاد ازمون میپرسه چرا دیر اومدین سر کلاس: ببخشید استاد یه خواب واجب داشتیم.

الان استوری اون پیجی که این کتابو ازش خریدم نگاه کردم دیدم واسه همین کتاب دوباره تخفیف گذاشته و تقریبا نصف قیمتیه که من ازش خریدم

نمیدونم چرا انقد تو خرید کردن بدشانسم

فردا برای اولین بار قراره ارائه بدم و خیلی خیلی استرس دارم از سه هفته پیش متن ارائمو آماده کردم و جلوی آینه، تو دانشگاه، تو خیابون و هر جایی که فکرشو بکنید متن ارائه رو تمرین کردم ولی همچنان حس میکنم قراره بخاطر استرسم گند بزنم.

تو راه برگشت به خونه رفتم جلوی چند تا درخت ایستادم و براشون از تاریخ هنر و تمدن کره(موضوع ارائه‌م)حرف زدم و ارائه دادم امیدوارم مطالب رو فهمیده باشن🤏🏻 پ.ن بنده معتقدم حرف زدن با درختا به مراتب راحت تره تا انسان ها؛ انگار درختا برای شنیدن ارائه‌م مشتاق تر به نظر میرسیدن.