کارمو واقعاً با تموم خستگیا و مشکلاتش دوست دارم. برق توی نگاه و ذوق کردنِ اون دختر کوچولو وقتی رو بستنیش اسمارتیز و سس شکلات ریختم رو دوست دارم. اون کاپلای گوگولی‌ای که میان باهم بستنی بخورن و گپ بزنن رو دوست دارم. مشتری هایی که با نهایت احترام باهام رفتار میکنن رو دوست دارم. خیلی هم بدم نمیاد اگه در آینده یه کافه بستنی جمع و جور واسه خودم داشته باشم.

حق با مامان بود. هر چی می‌کشم بخاطر اینه که بعد از دوازده بیدارم.

نیم ساعته دارم از خودم خواهش میکنم لطفاً پاشو خیلی کار داریم.

‏اگه خواب انقدر حال میده ببین مرگ دیگه چیه.

میزان چایی مدنظرم برای زنده موندن:

_

جالبه قدیما دیگه نهایتااااا احساس مفید بودن نمی‌کردم. الان ولی کاملا احساس مضر بودن دارم.

پروفایل عوض می‌کنی بعد دوستات یکی یکی میان پیوی قربون صدقت می‌رن. بازم ممنون بابت دختر بودن💅🏻

یکی از باگ هام اینه که خیلی زود از خودم ناامید میشم.

به عنوان کسی که کار خاصی هم نمی‌کنه، زیادی نیاز به استراحت دارم.

امشب»»»

مامانم خیلی دوسم داره واقعاً💞