به انسانها نگاه که میکنی، ترکیبی از خودخواهی، دورویی، ابتذال، میل به قدرت، بیرحمی و نیاز دائمیشون به تأیید رو میبینی و با خودت فکر میکنی واقعا این موجودات قراره قلهٔ تکامل باشن؟
از آدمها بیزارم. از اینکه موجودی با ادعای خردمندی، هنوز میتونه اسیر قبیلهگرایی و تعصب باشه؛ از اینکه میدونه میمیره و بااینحال طوری زندگی میکنه که انگار مرکز جهانه؛ از اینکه میتونه زیبایی رو درک کنه و همزمان نابودش کنه. منقرضشید تکاملیافتهها.