دارم درمورد انقلاب کوبا و فیدلکاسترو میخونم و به این نتیجه رسیدم: هرچی بدبختی تو دنیاست زیرسر آمریکاست
وقتی یه پدیده پیچیده اجتماعی یا سیاسی رو در قالب «قهرمان در برابر دشمن» میریزیم، صورت مسئله پاک میشه.یعنی ما دیگه به دنبالِ درکِ «چرا» نیستیم، بلکه فقط میخوایم بدونیم «کی برندهست».
هدایت شده از ذوالجــــناح
اعصابم به معنی واقعی به هم ریخته.
از آتش بس؟ نه!
از مغالطه هایی که از لحظه آتش بس شنیدم.
یا یک عده دنبال جذب ممبر هستن، یا دنبال آشوب.
یک سری رسانه ها دست به انتشار خبر های فیکی کردن که اصلا هیچ سند و مدرکی هم نداره!
یک عده هم که کارشون احساسی برداشت کردن از کل شرایطه، دوره افتادن دونه دونه اینا رو باور میکنن و ذهنیتشون به آتش بس، کاملا شده یه ذهنیت شکست!
اعصابم از این به هم میریزه!