خرابِ‌گوشه‌ی‌چشمت‌شدم‌نگاهم‌کن اگرنه‌لایقِ‌عشقم‌اسیرِراهم‌کن تمامِ‌سهمِ‌من‌اززندگی‌همین‌شده‌است شبی‌کنارِضریحت‌مراصدایم‌کن غبارِپایِ‌توبودن‌بهشتِ‌نوکرهاست شبیه‌فرشِ‌حرم‌قسمتی‌نگاهم‌کن دلم‌گرفته‌ازاین‌شهرهای‌بی‌مقتل مرادوباره‌به‌گودالِ‌خون‌رهایم‌کن اگرچه‌هیچ‌ندارم‌برایِ‌عرضِ‌ارادت به‌اشکِ‌روضه‌ی‌خودروسفیدِعالم‌کن شنیده‌ام‌که‌توحتی‌به‌حُرنظرداری شبیه‌اوسرِاین‌راه‌مبتلایم‌کن نمانده‌دردلِ‌من‌غیرِآرزویِ‌حرم اگرصلاح‌تو‌باشد‌غرقِ‌ماتم‌کن غروب‌وقتِ‌غریبی‌ست‌یااباعبدالله میانِ‌نیزه‌وآتش‌کمی‌دعایم‌کن