🔥 ماجرای ایران و آمریکا بدون بزک همچین شکلی است. شکل‌های دقیق‌تری هم می‌شود از آرزوی آن‌ها نمایش داد. ایران تکه‌تکه، ایران تجزیه‌شده! چیزی که بارها ترامپ در همین ایام درباره تحویل اسلحه به کردهای تجزیه‌طلب نقشه‌اش را لو داده بود و نیروهای مسلح ایران بارها اربیل را زیر ضرب قرار داده بودند تا آن‌ها نتوانند سر از لاک در بیاورند. فارغ از توییت‌های ترامپ این ایران است که دارد آینده خودش و منطقه را روی زمین و در میدان شکل می‌دهد؛ به‌نحوی که حتی خاک جدیدی مثل تنگه هرمز به مرز راهبردی ایران اضافه شده است. چیزی که در طول ۵ قرن تاریخ ایران جدید از صفویه به این‌سو یک اتفاق جدید تاریخی برای ایران و ایرانی است.

🔥 حزب‌الله عملیاتی انجام داده و آن را تقدیم به مردم بزرگ و فداکار ایران کرده است. این عملیات به یاد شهدای مدرسه شجره میناب انجام شد. ویدئوی عملیاتش هم دیدنیست.

💣 رسانه مثل اسلحه است و کسی که رسانه دارد، کسی که در گروه تلگرامی و بله و ایتا می‌نویسد یا کانال دارد؛ مثل کسی است که دست به ماشه است. نوشتن راحت است، نظر دادن راحت است. حتی بدون پاسخگویی است. همین امروز پشت‌بند خبر حمله امریکا به بندرعباس، دلسوزانی نوشتند چرا ایران واکنش نشان نمی‌دهد و .... با فاصله‌ای معلوم شد آن زمانی که خیلی از ما خواب بودیم در سحرگاه، ایران: ۱. نه تنها واکنش داده و مبدا حمله را زده است. ۲. بلکه قبلش یک کشتی را در تنگه هرمز اعمال قانون کرده است ۳. و در اخبار غیررسمی آمده است که سر حمله پیشین، امارات هم روز قبلش ظاهرا تنبیه مجدد شده است. آنچنان که نفت برنت رفت بالا. ⌛ آن قسمت اول چرا نمی‌زنیم؟ زود گفته می‌شود و زیاد هم دیده می‌شود؛ این قسمت بزن که خوب می‌زنی فراموش می‌شود و یا کمتر دیده می‌شود. و کلمه می‌ماند و آثارش بر مخاطب و حتی آنانی که در جایگاه تصمیم‌گیری و در میدان هستند. فرمود که کلمه چون تیری است که وقتی از دهان خارج شد، دیگر نمی‌شود جلوی اثرش را گرفت.

📝 اختلافات غیرموجّه و حتی موجّه را به تنازع و تفرقه تبدیل نکنید 🗒 طرح و نقشه‌ی کور دشمن پس از جنگ تحمیلی و فشار اقتصادی و محاصره‌ی تبلیغاتی و سیاسی، ایجاد تفرقه و تجزیه‌ی اجتماعی برای جبران شکست‌های میدان نظامی و به زانو درآوردن ملّت است، و لازم است تک‌تک جان‌فدایانی که دلشان برای اسلام و انقلاب یا استقلال و سربلندی ایران می‌تپد، از این پس، بیش از پیش برای پاسداری از وحدت صفوف منسجم و به‌هم‌پیوسته ملّت اهتمام ورزند و اختلافات غیرموجّه و حتی موجّه را به تنازع و تفرقه تبدیل نکنند و قولاً و عملاً مظهر انسجام و یکپارچگی ملّت باشند، ان‌شاءالله. ✍ بخشی از پیام حضرت آیت‌الله سیدمجتبی خامنه‌ای رهبر انقلاب اسلامی به‌مناسبت سالروز افتتاح اولین دوره مجلس شورای اسلامی و آغاز سومین سال فعالیت مجلس دوازدهم | ۷/خرداد/۱۴۰۵ 📲 @rahbar_enghelab_ir

☀️ این راه جان‌فدا می‌خواهد.

🎥 مکبر نماز‌های رهبر شهید: حضرت آقا به نماز اهمیت زیادی می‌دادند 🔴 ایشان همیشه قبل از نماز صبح بیدار بودند و به دعا و نماز تا اذان صبح میپرداختند 🔻امشب؛ روایت آقای ملکی، مکبر بیت رهبری از توجه رهبر شهید انقلاب به نماز، در جوار محل شهادت ایشان در رواق کشوردوست. FarhikhteganDaily.com @FarhikhteganOnline

هر گنج سعادت که خدا داد به حافظ از لطف دعای شب و ورد سحری بود

☀️ چقدر کپشن روی عکس گویاست. آن‌ها جانشان را فدا کردند تا ایران بماند. البته این کپشن دقیق نیست. چون به خون پاک این عزیزان از اول انقلاب تا امروز جغرافیای مقاومت تا مدیترانه رفته و خاک تنگه هرمز چنان روحی یافته که قدرت جدیدی برای ایران خلق کرده است. بیش باد.

☀️ دیوانه لعنتی در مقابل ایران «الان اگر من نبودم تو در زندان بودی دیوانه لعنتی.» این‌ها جملات ترامپ به نتانیاهو بعد از تهدید ایران به مداخله نظامی و توقف مذاکراتی در پرونده لبنان است. امروز یک صبح دیگر پیروزی بود. دیروز ایران ردوبدل کردن پیام‌ها را با آمریکا متوقف کرد و پشت سرش بیانیه قرارگاه خاتم منتشر شد. نتیجه چه شد؟ 🔻 تهدید ایران، حرکت رژیم صهیونیستی را متوقف کرد. 🔻 لبنان به وضوح جزئی از وحدت میدان‌ باقی‌ماند. آنچه از صحبت‌های امروز نبیه‌بری درباره ایران منتشر شد دقیق بود. لبنان مواضع امروز ایران را فراموش نمی‌کند. به نظر می‌رسد دقیق‌ترش البته چنین برداشتی باشد: ایران نشان داد در این دوره که دیگر بازدارندگی برای هیچ کشوری وجود ندارد؛ بازیگر جدیدی در منطقه شده است که در حال شکل دادن به قواعد جدید در منطقه است. این ایران از زاویه کشورهای منطقه نشان داده که: ۱. تهدیدهایش معتبر است. ۲. حافظ هم‌پیمانانش است. ۳. چنان دست قدرتی یافته که اراده اسرائیل را برای اقدام ناکام می‌کند. الحمدلله به وجود چنین ایرانی. https://www.axios.com/2026/06/01/trump-netanyahu-israel-lebanon-call

همه اسپین‌ها تمام شد: ترامپ بلوف نتانیابو و کاتس را افشا کرد | بن کاسپیت وقتی امنیت ملی را در ازای کمک برای گرفتن عفو و لغو محاکمه می‌فروشی، ممکن است در نهایت نه امنیت ملی داشته باشی، نه عفو؛ اما محاکمه همچنان باقی بماند. هم محاکمه کیفری و هم داوری افکار عمومی. نتانیابو دیروز به‌خوبی فهمید وقتی تمام تخم‌مرغ‌ها را در یک سبد غیرقابل‌کنترل می‌گذاری چه اتفاقی می‌افتد. دونالد ترامپ ناگهان علیه او منفجر شد؛ به او توهین کرد، ناسزا گفت و حتی مدعی شد: «اگر من نبودم، الان در زندان بودی، ناسپاس لعنتی!» زندگی همین است. وقتی اختیارات و مسئولیت تصمیم‌گیری را به دست‌های خارجی واگذار می‌کنی، باید انتظار داشته باشی روزی همه چیز علیه خودت برگردد. وقتی امنیت ملی را در ازای کمک برای گرفتن عفو و متوقف کردن محاکمه می‌فروشی، ممکن است در نهایت بدون امنیت ملی، بدون عفو و در عین حال با محاکمه باقی بمانی؛ هم محاکمه کیفری و هم محاکمه در افکار عمومی. ظاهر قدرتمند نتانیابو و یسرائیل کاتس که صبح دیروز به نمایش گذاشته شده بود، تا شب به ناله‌ای ضعیف و پوشکی خیس تبدیل شد. مانند بادکنکی که ناگهان سوراخ شود و در حالی که با صدایی ناله‌مانند هوایش خالی می‌شود، در گوشه‌ای از اتاق بیفتد؛ این دقیقاً حال و روز این دو «دلقک امنیتی» بود. در کمتر از یک روز فاجعه‌بار، هیچ اشتباه خجالت‌آوری نبود که مرتکب نشده باشند. نخست، ماجرای اعلام زودهنگام حمله. شما دستور حمله به ضاحیه را صادر کردید؟ پس چرا از قبل اعلامش کردید؟ انگار گونه‌ای تازه از «دویدن برای تعریف کردن به بقیه» پیش از آنکه اصلاً چیزی برای گفتن وجود داشته باشد، متولد شد و اندکی بعد نیز جان داد. مسئله دیگر این است: چرا قبل از دریافت مجوز اجرای عملیات از حاکم عالی در واشنگتن چنین اظهاراتی مطرح شد؟ شما دو نفر، بی‌بی و کاتس، خوب می‌دانید چه کسی این عملیات را اداره می‌کند. پس چرا خودتان را فریب می‌دهید؟ آیا بهتر نبود چند ساعت صبر کنید، آرام با ترامپ صحبت کنید و زمانی اعلام موضع کنید که واقعاً چیزی برای اعلام وجود داشته باشد؟ چرا کالایی را می‌فروشید که هنوز نخریده‌اید؟ اما این نمایش مضحک فقط یک شوخی نبود؛ یک واقعیت تلخ هم پشت آن قرار دارد. این شوخی به بهای ما تمام شد. پرسش نخست این است که چه اتفاقی صبح دوشنبه افتاد که نتانیابو را ناگهان به این نتیجه رساند که «دیگر بس است» و اعلام کند: «نمی‌شود حزب‌الله به شهرها و شهروندان ما حمله کند اما مقرهای تروریستی آن در بیروت، در ضاحیه، از حمله مصون بمانند.» چرا دقیقاً حالا؟ شمال هفته‌هاست زیر آتش قرار دارد. معلمان برای محافظت از دانش‌آموزان روی آن‌ها می‌خوابند تا از پهپادها و راکت‌ها در امان بمانند. خانواده‌ها هفته‌هاست زیر سایه ترور پهپادها و راکت‌ها زندگی می‌کنند. نظامیان تقریباً هر روز کشته می‌شوند. پس چرا تازه حالا به یاد این موضوع افتادید؟ آیا گسترش برد حملات حزب‌الله فراتر از کریات شمونه، مطله، کفار گیلعادی، مسگاو عام و دیگر شهرک‌های خط مقدم باعث بیداری آن‌ها شد؟ آیا دولت اسقاطیل دیگر کریات شمونه و مناطق اطرافش را به حساب نمی‌آورد؟ شاید هم حق دارند؛ این شهر تقریباً نیمه‌خالی شده و بسیاری از شهرک‌های دیگر نیز در «جنگ آتش‌بس» که زندگی در شمال را غیرممکن کرده، برای بازسازی خود تقلا می‌کنند. منطقه‌ای کامل که از سوی دولت خود رها شده است؛ دولتی که هیچ فاجعه، ویرانی یا شکستی نبوده که بر سر مردم و کشورش نیاورده باشد. در گوش ما هنوز سخنرانی معروف نتانیابو در سال ۲۰۲۲، زمانی که رهبر اپوزیسیون بود، طنین‌انداز است. هیچ آرشیوی به اندازه آرشیو سخنان و ژست‌های نتانیابو بی‌رحم نیست. او گفته بود: «نخست‌وزیر اسقاطیل باید یک توانایی داشته باشد؛ فقط یک توانایی. اگر آن را نداشته باشد، نمی‌تواند در این جایگاه بماند. او باید بتواند یک کلمه به رئیس‌جمهور آمریکا بگوید، و آن کلمه این است: نه.» خب آقای نتانیابو، معلوم شد که شما این توانایی را ندارید. همان‌طور که توانایی شناسایی خطراتی را که کشور را تهدید می‌کنند ندارید. همان‌طور که توانایی پیروزی در هیچ جبهه‌ای را ندارید. همان‌طور که توانایی غلبه بر تمایلات خود و متوقف کردن روند تخریب نظام‌مند دولت اسقاطیل را ندارید. تنها چیزی که دارید، همان صدای بم و توخالی است که سی سال است ما را با سخنرانی‌ها، بیانیه‌ها، وعده‌های پوچ و عملیات‌های تبلیغاتی مضحک بمباران می‌کند.

همه اسپین‌ها تمام شد: ترامپ بلوف نتانیابو و کاتس را افشا کرد | بن کاسپیت وقتی امنیت ملی را در ازای کمک برای گرفتن عفو و لغو محاکمه می‌فروشی، ممکن است در نهایت نه امنیت ملی داشته باشی، نه عفو؛ اما محاکمه همچنان باقی بماند. هم محاکمه کیفری و هم داوری افکار عمومی. نتانیابو دیروز به‌خوبی فهمید وقتی تمام تخم‌مرغ‌ها را در یک سبد غیرقابل‌کنترل می‌گذاری چه اتفاقی می‌افتد. دونالد ترامپ ناگهان علیه او منفجر شد؛ به او توهین کرد، ناسزا گفت و حتی مدعی شد: «اگر من نبودم، الان در زندان بودی، ناسپاس لعنتی!» زندگی همین است. وقتی اختیارات و مسئولیت تصمیم‌گیری را به دست‌های خارجی واگذار می‌کنی، باید انتظار داشته باشی روزی همه چیز علیه خودت برگردد. وقتی امنیت ملی را در ازای کمک برای گرفتن عفو و متوقف کردن محاکمه می‌فروشی، ممکن است در نهایت بدون امنیت ملی، بدون عفو و در عین حال با محاکمه باقی بمانی؛ هم محاکمه کیفری و هم محاکمه در افکار عمومی. ظاهر قدرتمند نتانیابو و یسرائیل کاتس که صبح دیروز به نمایش گذاشته شده بود، تا شب به ناله‌ای ضعیف و پوشکی خیس تبدیل شد. مانند بادکنکی که ناگهان سوراخ شود و در حالی که با صدایی ناله‌مانند هوایش خالی می‌شود، در گوشه‌ای از اتاق بیفتد؛ این دقیقاً حال و روز این دو «دلقک امنیتی» بود. در کمتر از یک روز فاجعه‌بار، هیچ اشتباه خجالت‌آوری نبود که مرتکب نشده باشند. نخست، ماجرای اعلام زودهنگام حمله. شما دستور حمله به ضاحیه را صادر کردید؟ پس چرا از قبل اعلامش کردید؟ انگار گونه‌ای تازه از «دویدن برای تعریف کردن به بقیه» پیش از آنکه اصلاً چیزی برای گفتن وجود داشته باشد، متولد شد و اندکی بعد نیز جان داد. مسئله دیگر این است: چرا قبل از دریافت مجوز اجرای عملیات از حاکم عالی در واشنگتن چنین اظهاراتی مطرح شد؟ شما دو نفر، بی‌بی و کاتس، خوب می‌دانید چه کسی این عملیات را اداره می‌کند. پس چرا خودتان را فریب می‌دهید؟ آیا بهتر نبود چند ساعت صبر کنید، آرام با ترامپ صحبت کنید و زمانی اعلام موضع کنید که واقعاً چیزی برای اعلام وجود داشته باشد؟ چرا کالایی را می‌فروشید که هنوز نخریده‌اید؟ اما این نمایش مضحک فقط یک شوخی نبود؛ یک واقعیت تلخ هم پشت آن قرار دارد. این شوخی به بهای ما تمام شد. پرسش نخست این است که چه اتفاقی صبح دوشنبه افتاد که نتانیابو را ناگهان به این نتیجه رساند که «دیگر بس است» و اعلام کند: «نمی‌شود حزب‌الله به شهرها و شهروندان ما حمله کند اما مقرهای تروریستی آن در بیروت، در ضاحیه، از حمله مصون بمانند.» چرا دقیقاً حالا؟ شمال هفته‌هاست زیر آتش قرار دارد. معلمان برای محافظت از دانش‌آموزان روی آن‌ها می‌خوابند تا از پهپادها و راکت‌ها در امان بمانند. خانواده‌ها هفته‌هاست زیر سایه ترور پهپادها و راکت‌ها زندگی می‌کنند. نظامیان تقریباً هر روز کشته می‌شوند. پس چرا تازه حالا به یاد این موضوع افتادید؟ آیا گسترش برد حملات حزب‌الله فراتر از کریات شمونه، مطله، کفار گیلعادی، مسگاو عام و دیگر شهرک‌های خط مقدم باعث بیداری آن‌ها شد؟ آیا دولت اسقاطیل دیگر کریات شمونه و مناطق اطرافش را به حساب نمی‌آورد؟ شاید هم حق دارند؛ این شهر تقریباً نیمه‌خالی شده و بسیاری از شهرک‌های دیگر نیز در «جنگ آتش‌بس» که زندگی در شمال را غیرممکن کرده، برای بازسازی خود تقلا می‌کنند. منطقه‌ای کامل که از سوی دولت خود رها شده است؛ دولتی که هیچ فاجعه، ویرانی یا شکستی نبوده که بر سر مردم و کشورش نیاورده باشد. در گوش ما هنوز سخنرانی معروف نتانیابو در سال ۲۰۲۲، زمانی که رهبر اپوزیسیون بود، طنین‌انداز است. هیچ آرشیوی به اندازه آرشیو سخنان و ژست‌های نتانیابو بی‌رحم نیست. او گفته بود: «نخست‌وزیر اسقاطیل باید یک توانایی داشته باشد؛ فقط یک توانایی. اگر آن را نداشته باشد، نمی‌تواند در این جایگاه بماند. او باید بتواند یک کلمه به رئیس‌جمهور آمریکا بگوید، و آن کلمه این است: نه.» خب آقای نتانیابو، معلوم شد که شما این توانایی را ندارید. همان‌طور که توانایی شناسایی خطراتی را که کشور را تهدید می‌کنند ندارید. همان‌طور که توانایی پیروزی در هیچ جبهه‌ای را ندارید. همان‌طور که توانایی غلبه بر تمایلات خود و متوقف کردن روند تخریب نظام‌مند دولت اسقاطیل را ندارید. تنها چیزی که دارید، همان صدای بم و توخالی است که سی سال است ما را با سخنرانی‌ها، بیانیه‌ها، وعده‌های پوچ و عملیات‌های تبلیغاتی مضحک بمباران می‌کند.