- خواب نمیبَرد مرا، یار نمیخَرد مرا مرگ نمیدَرد مرا، آه چه بی بَها شدم...

در حبس و خلوتم تا وارهم به مرگ یا پر در آورم بهرِ پریدنی...

چگونه در خیابان‌های تهران زنده‌ می‌مانم مرا در خانه قلبی هست با آن زنده می‌مانم مرا در گوشه این شهر آرام و قراری هست که تا شب این‌چنین ایلان و ویلان زنده می‌مانم هوای دیگری دارم، نفس‌های من اینجا نیست اگر با دود و دم در این خیابان زنده می‌مانم شرابی خانگی دائم رگم را گرم می‌دارد که با سکرش زمستان تا زمستان زنده می‌مانم بدون عشق بی‌دینم، بدون عشق می‌میرم بدین سان زندگی کردم، بدین‌سان زنده می‌مانم

آمد به مزار من و خشنود ترین بود پس وعده دیدار که می گفت همین بود #سجاد_سامانی

خواستند از تو بگویند شبی شاعرها عاقبت با قلم شرم نوشتند نشد!... #فاضل_نظری

 با چراغي همه جا گشتم وگشتم در شهر هيچ کس هيچ کس اينجا به تو مانند نشد هر کسي در دل من جاي خودش را دارد جانشين تو در اين سينه خداوند نشد خواستند از تو بگويند شبي شاعرها عاقبت با قلم شرم نوشتند: نشد 

هرچه میخواست دلم از تو برآورده شده آرزوی به فدای تو شدن مانده هنوز

عاشقی دانی چه باشد، جان و دل پرداختن #صائب_تبریزی

آشوب جهان و جنگ دنيا به كنار بحران نديدن تو را من چه كنم ؟ #یاایهاالعزیز

علتِ زندگیِ ماست ؛ أباعَبدِللّھ‌ :)

ما حسرتِ دلتنگی و تنهاییِ عشقیم ! یعقوب پسر دید ؛ زلیخا كِ جوان شد (:

شرط ِ اول قدم آن است که مجنون باشی! هرکسی در به در ِ خانه ی لیلا نشود . . .