• بغل گرفتھ غمۍ کهنہ آسمان مرا ..

- بی طالعی نگر که من و یار چون دو چشم همسایه ایم و خانه هم را ندیده ایم! I سیدعلی‌صیدی‌طهرانی -

- چون شیشه شکسته و تاک بریده‌ام عاجز به دست گریه بی‌اختیار خویش I صائب‌تبریزی -

- همنشینی با کسی دلتنگی‌ام را کم نکرد کاش می‌‌شد لحظه ای از دست تنهایی گریخت I فاضل‌نظری-وجود -

- ای با عدوی ما گذرنده ز کوی ما ای ماهروی! شرم نداری ز روی ما؟ نامم نهاده بودی بدخوی جنگجوی با هر کسی همی گله کردی ز خوی ما جستی و یافتی دگری بر مراد دل رستی ز خوی ناخوش و از گفتگوی ما اکنون به جوی اوست روان آب عاشقی آن روز شد که آب گذشتی به جوی ما گویند سردتر بود آب از سبوی نو گرم است آب ما که کهن شد سبوی ما اکنون یکی به کام دل خویش یافتی چندین به خیر خیر چه گردی به کوی ما؟ I منوچهری‌دامغانی -

- شرمنده محبتت ای غم که در فراق حال مرا به‌جز تو نپرسید هیچکس... I فاضل‌نظری-وجود -

از من عبور می‌کنی و دم نمی‌زنی تنها دلم خوش است که شاید ندیده‌ای

- صدبار صدایت زدم اما نشنیدی یه چشم بگردان به منِ گوشه‌نشین هم... #هوالمحبوب

خانواده هستا ، ولی همه‌مون میدونیم رفیق یه چیز دیگه‌س... به قول فاضل : به غیر شانه هم هیچ تکیه‌گاهی نیست دو مستِ سرخوشِ در هرقدم گریسته را غمت مباد که دنیا زِ هم جدا نکند رفیق‌های در آغوش هم گریسته را #وجود #فاضل_نظری

- اگرچه وصل نصیبم نشد همین کافیست یکی دو بار حوالی یار دیده شدم... I مرضیه‌نعیم‌امینی -

- میان این همه مخلوق برگزیده شدم برای گریه به داغ تو آفریده شدم اگرچه وصل نصیبم نشد، همین کافیست یکی دو بار حوالی یار دیده شدم همین که اهل توام، کار من نه…کار تو بود رمیده از همه جا سمت تو کشیده شدم اگرچه هیچ ندارم، سلاح گریه که هست به لطف خشکی لبهات آبدیده شدم نبود آتش داغ تو خام می ماندم به مجلس تو رسیدم اگر رسیده شدم به ذکر نام شریفت گذشت عمرم و من خوشم که پیش نگاه خودت خمیده شدم I مرضیه‌نعیم‌امینی -

- زِ هجرت هر شبی سالی و هر روزم بُوَد ماهی کسی داند که دور افتاده باشد سال و ماه از تو I میـڪـده -