مُشت بر دیوار و سر بر سنگ و دندان بر جگر ؛
لب فرو بستیم و راهی جز شکیبایی نبود(:
به رغم عشق، مهرت را برون کردم ازین سینه
که کس مهمان شیرین را به خاکستر نمیشاند...(:
آنان که راهِ دراز
و وقت کم را فهمیدهاند ؛
مجبورند که خود را زیاد کنند..
و رشد بدهند!
#عین_صاد