یک عمر به شوق دیدن خواب حرم این جسم غریب خود را خواباندم....

تا که از جانب معشوق نباشد کششی کوشش عاشق بیچاره به جایی نرسد

هر کجا نیست کسی،آنطرف میز،منم خسته و غم‌زده با خویش گلاویز، منم هر چه افتاده کناری و نفهمیده کسی هیچ‌کس هم پیِ آن نیست،همان چیز منم خسته، خلقی پیِ ما میل ترحّم دارند شوم،شوریده،حزین،گریه‌ی یکریز منم -هر که در من وطنی داشته، شد خانه خراب شهر ویران شده از غارت چنگیز منم اول قصه‌ی سهراب،خوشایند،تویی آخر قصه ولی،تلخ و غم انگیز منم دل و دین، هوش و هوس،هر چه که بردی بشمر به خیال چه نشستی؟ ته پاییز منم بعد یک عمر اگر حالِ مرا میپرسی خنده‌ی زورکیِ از گله لبریز،منم -سجاد ِشهیدی-

نمیشه با این شعر نفس ادم بند نیاد!

「زندگانۍ، هنرهمسفرۍبارنج‌هاست.

هزار مرتبه شکرت خدای عاشق ها که در میان خلایق به ما رقیه دادی... #حضرت_رقیه

-کربلا‌خواستنم‌از‌هوسم‌نیست‌،‌ ولی خاکتان‌طعم‌عسل‌داشت‌، نمک گیرم‌کرد . .🌱

- هر که دل‌آرام دید از دلش آرام رفت....

گرحـٰالِ‌مراحبیـب‌پرسد،گویید: " بیمـٰارِغم‌ـت‌رانفسـے‌هست‌هنوز.. " - شهریار

دودِاین‌شهر‌مـراازنفس‌انداختہ‌است...!