کنجِخلوت...!
امشب نابود شدیم با روضهی آقای نریمانپناهی...
عجب شب سومی بود....
هدایت شده از نجف(:
من روی روضه ها ی تو کردم حساب ها
ای دختر قبیله ی عالیجناب ها...
حالا بعد از دوروز آمدهام خانه.
امشب را میخواهم در اتاقم
به تنهایی روضه برپا کنم(:
مادر میگوید دوباره صورتت لاغر
و بیروح شده..
آخر جنس عاشقیِ و مستیِ هرکس
در این وادی فرق میکند.
یکی مثل من در اوج جوانی هرچه
میتواند وقتش را میان روضهها و
هیئتها میگذراند.
یکی مثل مادر توان جسمی ندارد
و در خانه عزاداری میکند.
یکی مثل پدر که هربار گلایه میکنم
از نبودش، رسالت را در تبلیغرفتن
میبیند و در جواب غُر زدنهایم میگوید:
من اگر نانخورِ امامزمان هستم
باید برایش جبران کنم و از این بابت
مسئولم، میگوید لباسی که تنم کردم
بار سنگینی بر شانههایم گذاشته و اگر
محرم و ماههای دیگر را تبلیغ نروم
باید قیامت جوابگو باشم.
یکی مثلِ ....
این دوروز را به سختی گذراندیم،
من و کسی که همیشه همراه و
مشتاق هیئترفتنهایم بوده،
او هم وضعیتی مشابه من دارد و
تنهاست..
ظهرها بیتوجه به گرما میرفتیم
هیئت کفالعباس و پای روضهی
میرزامحمدی عاشقی میکردیم.
مجدد برای شب میرفتیم هیئت دیگری...
و گاها مثل دیشب ساعت ۱۲ تا
اذان صبح را در هیئت سوم میگذراندیم.
سختیِ این اوضاع لازم است برای این روزها.
رنج و مشقت را باید به جسمت تحمیل کنی
تا وقتی روضهخوان روضهی خستگی
میخواند کمی متوجهش باشی...💔
با اتوبوس و اسنپ و تاکسی و هرچه
که شده از این هیئت به آن هیئت
روحمان را جلا دادیم و دلمان را صیقل..
میان راه مداحی گوشی کردیم و
شبها را تا صبح صحبت کردیم.
و چه استدلالی بهتر از اینکه ممکن
است محرمالحرام ۱۴۴۸ را زنده نباشیم؟!
ایکاش این رزقهای هرساله سرجایش
بماند و بزرگِ این قافله دستگیرمان شود..
ایکاش غمش را چنان میان قلبمان
جای دهد که لحظهای از این ۷ روزِ
باقیمانده را بیاشک نگذارنیم...
ایکاش توفیق عزاداری بر مصیبتهای
زینبکبری از ما گرفته نشود...
ایکاش بتوانیم شاکر خدایی باشیم
که میان کل این جهان، ما را میان
این خانواده و این شهر و این کشور
قرارداده تا چُنین جنونی را تجربه کنیم(:
و در نهایت ایکاش میشد از این درد
جان داد و میان همین روضهرفتنها
مُرد تا بلکه حقش ادا شود...
#فـضـہ۱٢٨
به وقتِ سوم محرم ۱۴۴۷
۸ / تیر / ۱۴۰۴
[روزنگاشتی از نمیدانمها!]
هدایت شده از روشنا!
در کوچه های سینه زنی سال های سال
در حسرت هوای حرم می پرم حسین :)
نمیدانم کی افتادی ولی آنجا که افتادی...
گرفتی دستهای این منِ افتاده از پا را!(:
منحصر شد همهٔ دار و ندارم به جنون¹²⁸
در چه رَه خَرج کنم اینهمه دارایی را؟!(: