قلبم زخمه از آشنام عباس...(:

چقدر دلم پر می‌کشه برای این لحظه(:

خیلی زیاد....

الان که بعد از یک ساعت پریشونیِ روضه خوندن آقای‌نریمان‌پناهی، زار و خسته رسیدم خونه و کف اتاق افتادم؛ تنها تسکین قلبِ رنجورم می‌تونه عطر حرمت باشه که به پرده زدم و همه‌ی فضا رو دربرگرفته... آقای ابوفاضل(((:

امان از امشب... دقیقا همونجایی که گفتن: یه جمله میگم برید تا صبح بهش فکر کنید... [کنار علقمه ۴۰۰۰ تیرانداز وجود داشته که همه تعلیم داده شده بودن برای درست به هدف زدن، و حالا فکر کنید هدف همه‌ی این چهار هزارنفر یک‌نفر بوده که قصد جنگ نداشته... فقط از امامش اجازه گرفته بوده برای آب آوردن(:💔]

:)))))))))