ماه شعبان و رجب قطره‌ی اشکی شد ُرفت خانه ابریست خدایا رمضان را چه کنم ..!

بس که آقاست به دنبال گدا می گردد ناز عشاق کشیدن ز مرام حسن است #یا‌معز‌المؤمنین

دوشنبه‌ی سه هفته پیش بسی روز زیبایی بود:)

چنان سایه رحمت امام‌حسن رو در ثانیه به ثانیه‌ی زندگی‌م حس می‌کنم که آقاي کریم، قربونت برن تموم دنیا/۱۱۸..

فردا آزمون مهمی دارم.. میشه خیلی برام دعا کنید؟!

آخرین دقایق دوشنبه... خسته و بی‌حوصله... تو تاریکی اتاق.. خنکایی که از رخنه‌ی پنجره میاد.. به هم ریختگی‌هایی که باید مرتب بشه..

امین‌الله و قرآنِ امروزم رو نخوندم. می‌دونم که مسئول آزمون فردا به شدت بی‌جهت سخت‌گیره و همین کلافه‌بودن و استرسم رو بیشتر می‌کنه. وسایل خونه انقدر زیاد شدن که اتاق تا نصفه شده انباری.. و هرچی جابه‌جاشون می‌کنم بازم جاگیرن. بخاری‌برقی رو جمع می‌کنم و تو کمد جا میدم، چون می‌ترسم دوباره اتاق بسوزه. هوا انقدر گرم شده که باید پنجره باز باشه تا یه کم خنک بشه فضا. خداروشکر ایرپادم شارژ داره و می‌تونم مداحیامُ با صدای بلند گوش کنم. اورثینکر بودنم داره خیلی زیاد میشه از بابت همه‌چیز.. این وسط تنها دل‌خوشی‌م منبع لواشکاییه که مادرهمسرم برام فرستاده و به شدت دوسشون دارم!! مثل هربار تسبیح تربتم رو گم کردم و این مسئله خیلی اذیتم می‌کنه چون بهش نیاز دارم. بین وسایل چشمم می‌خوره به نهج‌البلاغه‌ای که کنار دیوان حافظ با یلدایی‌هام آورده بودن و دوباره قلبم اکلیلی میشه از اینکه هدیه‌شون انقدر قشنگ بود:))))))) چقدر مهملات و لاطائلت میگم امشب..

این صوت یهو پخش شد و بله.. قفلی جدید(: