امروز و قرارهای دورهمی دوستانه(:

صد و سه" چقدر اون روزها که عکس میگرفتم از هرچیزی، روزنگار می‌نوشتم، ماه رو می‌دیدم، کتاب می‌خوندم و فیلم تماشا می‌کردم، انسان دوست‌داشتنی بودم برای خودم و چقدر انگار اون روزها دورن از من .. انگار مدت‌هاست زندگی نکردم و مچاله شدم تو یه چرخه‌ی استرس‌زا که داره از چپ و راست بهم حمله میشه و نمی‌دونم دقیقا چه واکنشی باید داشته باشم. باید امن یجیب بخونم برای خودم؟ گریه کنم؟ بخوابم؟ حرف بزنم درباره‌ش؟ نمی‌دونم. شایدم باید بلند بلند مثل یونسی که توی دهن نهنگ دنیا گیر کرده بگم: لا اله الا انت، سبحانک انی کنت من الظالمین* خدایا این منم که دارم به خودم ظلم می‌کنم، تو همون همیشگی هستی قربونت بشم. #این‌روزهای‌من؛

اینم از اولین خبر خوب ۱۴۰۵((((((: بهترین حال برای امروزه... #خاطره