چه خوش صید دلم کردی بنازم چشم ِمستت را . . که کس آهویِ وحشی را از این بهتر نمی‌گیرد ! (:

در تماشای تو قانع نشوم من به دو چشم ، همه چشمان جهان گو به سرم بشتابند...! #شهریار

گذاشته‌ام اشک‌ها را عاریه نزد مادرت برای سال‌هایی که خاک، جای اشک می‌نشیند... #دلبسته_خاموشی

چه کنم دست خودم نیست که یادت نکنم خواستی گُل نشوی تا به تو عادت نکنم!

میخواستم اقرار کنم عاشقم اما... چیزی که عیان بود چه حاجت به بیان بود؟ از آنچه میان من و او بود چه گویم؟ مجنونِ زمان بودم و لیلایِ زمان بود او رفت و غمش شعله به جان قلم انداخت! من ماندم و یک دفتر و طبعی که روان بود... یک مشت غزل شد همه‌ی دار و ندارم، دیوان بزرگی که پر از آه و فغان بود... بیش از دو دهه دور خودم گشتم و گشتم دل در گروِ عشق و سرم در دَوَران بود... حُسنش همه گفتند و من سر به هوا را... آگاه نکردند به شری که در آن بود...! ویروس، خطرناک تر از عشق ندیدم یک قاتل بِالفطره اگر بود، همان بود! هی ریشه زد و ریشه زد و ریشه کنم کرد این توده‌ی بدخیم گمانم سرطان بود..

برای من که پرم از فراق قصه نگو اگر ‌کتاب تو باشی کتابخانه منم...

خوب تـرینم!:) محمد علی بهمنی

رودیم و أَشهد گفتن ما بر لب دریاست ننگ است ما را مرگ در مرداب بسترها #محمد_مهدی_سیار

این قلم هم مثل من لبریز از ناگفته هاست روی کاغذ گاه گاهی جوهرش خون می شود #مریم_موسوی

گیسو رها نکن که به اندازه‌یِ نیاز افسانه‌هایِ دَرهَم و برهَم شنیده‌ایم #احسان_افشاری

شعر  "نو" کی میشود درمان درد "کهنه" ام لطف کن امشب غزل گو باش ،بد افسرده ام #علیرضا_صادقی #شب_گرد