من بار سفر بستم و یک شهر نفهمید... ؛

چوبی‌یادم‌نمی‌باشی‌مرابی‌یادخودمگذار بیادخودکن‌آبادم‌،که‌بی‌یادتوویرانم!:)

این غزل ها همگی گوشه ای از درد من است آنقدر شعر برای نسرودن دارم ... #سیدتقی‌سیدی

باگمان عشق دل بستم به مهر این و آن باتو و تنهایی ات ای دل چه ها کردم ببخش

چشمت به چشم ما و دلت پیش دیگری ست جای گلایه نیست که این رسم دلبری ست هرکس گذشت از نظرت در دلت نشست تنها گناه آینه ها زودباوری ست مهرت به خلق بیشتر از جور بر من است سهم برابرِ همگان نابرابری ست دشنام یا دعای تو در حق من یکی ست ای آفتاب! هرچه کنی ذرّه پروری ست ساحل جواب سرزنش موج را نداد گاهی فقط سکوت سزای سبکسری ست #فاضل_‌نظری

حَرَم یعنی کسی در شهر خود سَر میکند امّا دِلَش در کوچه‌های دورِ مَشهَد مانده آواره (:

در نمیدونم چمه ترین حالت ممکنم .

-

__

به چنگ آورده ام گیسوی معشوقی خیالی را خدا از ما نگیرد نعمت آشفته حالی را... خداراشکر امشب هم حریفی پیش رو دارم که با او می‌توان نوشید ساغرهای خالی را... مرا در بر بگیر ای مهربان هرچند میدانم ندارم طاقت آغوش یک دریا زلالی را... ز مستی فاش میگویم تو را بوسیده ام اما؛ کسی باور ندارد حرف مست لاابالی را... من آن خاکم که روزی بستر رودی خروشان بود کنار چشمه بشکن بغض این ظرف سفالی را...

ازکنارم‌ردشدی‌رفتی‌وفهمیدم‌تویی آه قدری دیر نامت را صدا کردم ببخش!:)))

همه آرام گرفتند و شب از نیمه گذشت آنچه در خواب نرفت چشم من و یاد تو بود :) #شب_گرد