🔗✨
یه شبایی آدم از درد به خودش میگه ، من فردا رو نمی بینم ....
ولی فردا که بیاد ، بازم قشنگیای خودشو داره🌱
|فقط کافیه سعی کنی چند ثانیه ذهنتو از اون حال بد خالی کنی|
مثلا نور قشنگ اول صبح خورشید ، که پر از زندگیه!
یا هوای خنک صبح که پر از اکسیژنه و کافیه با پوستت برخورد کنه تا غرق آرامشش بشی!
یا مامانی که بدون خستگی از تکرار همیشه ی این بازی ، انگیزه ی صبحونه دادن به ما رو داره!
خدایا ، شکرت که وسط همه ی این حرفا ، وسط همهی این حال گرفتگی ها ، وسط همه ی این نگاه ها ، بهمون توون وایسادن دادی✨🙂
کنجِخلوت...!
🔗✨ یه شبایی آدم از درد به خودش میگه ، من فردا رو نمی بینم .... ولی فردا که بیاد ، بازم قشنگیای خودش
یا مثلا رفیقی که توی شرایط سخت ، نقطه امید ها رو نشونت میده...
پ.ن: حتی اگه چند روز خبری ازش نباشه😉
هزار مرتبه شستم دهان به مشک و گلاب
هنوز نام تو بردن کمال بی ادبی ست...
#شب_جمعه
هدایت شده از سکوت!
اینجا یك تنِ خسته نشسته است ك سلاخی شدن روزهایش را تماشا میکند ؛
یه حسی بینِ خنده و گریه ،
خواستن و نخواستن ،
حضور بین جمعیتِ شلوغ و تنهاییِ کنج اتاق ،
رسیدن و نرسیدن ،
دوییدن و ایستادن ،
داد زدن و سکوت کردن ،
عشق و نفرت ،
تاریکیِ شب و روشناییِ روز ،
میبینی؟
یه حسِ "بلاتکلیفی و سردرگمیِ" مزمن!