eitaa logo
کنجِ‌خلوت...!
485 دنبال‌کننده
4هزار عکس
1.4هزار ویدیو
15 فایل
«من پر از شعر غمم ؛ میلِ دلت نیست؟ نخوان!...» . صرفا دلی.. یه دفترچه شخصی برای اینکه شعرهایی که در طولِ روز می‌خونم، رو ذخیره کنم.. اگر خواستین استفاده کنین.. + ثبتِ خاطرات! . کپی؟! دعا کنید برامون(:
مشاهده در ایتا
دانلود
در سجده به دوست راز زیبایی هست هر روز سرت به سنگ باید بخورد...
10.4M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
در کوله بارِ قسمتِ ما غم زیاد بود، کم بود عمرِ ما و همین کم زیاد بود...
میانِ ، (((: که چون شَمع اندر این مَجلس زبانِ آتشینم هست لیکن دَر نمی‌گیرد
که گر چه رنج به جان می‌رسد امید دواست
هنووووووز با همه دردم امید درمانست... :)
همیشه راه شلوغ است، کاروان کم نیست شکوه خانه زیاد است و میهمان کم نیست پرنده‌های مهاجر، پرنده‌های غریب شنیده‌اند که در صحنت آشیان کم نیست به قاب پنجره‌ات خیره می‌شوم از دور برای وسعت پروازم آسمان کم نیست چه میوه‌های رسیده، چه شاخه‌های نحیف به هیچ خشک و تری لطف باغبان کم نیست
عشق با من بود! لیلاوار یا سودابه وار خوب و بد؛ اما به احساس خود ایمان داشتم! داستانم هفت خوان رستم دستان نشد من ولی اندازه‌ی سهم خودم خوان داشتم...
مرده‌ام تا که تو جانم بدهی مثل یک فرش حرم خوب تکانم بدهی...
قدر صد سال دلم تنگ خراسان شده است شب عید است ولی بی سر و سامان شده است رخصت از اشک گرفت آخر و با عکس حرم غرق آغوش تماشایی سلطان شده است نوگل نجمه سرودی است که ایزد خوانده پر قنداقه ی او علت ایمان شده است صف انبوه ملائک به زمین دوخته شد آفتاب از قدم اوست که حیران شده است عشق بارید و زمین از اثرش گلشن شد جلوه ی مهر خدا قسمت ایران شده است من از این کنج دلم راهی مشهد شده ام از عنایات رضا معجزه آسان شده است رو سیاه آمدم و دل به ضریحش بستم گنبد زرد رضا ساحل طوفان شده است امشب از قافیه عشق چه سیراب شدم لطف حق شامل اندوه فراوان شده است...
جایی به غیر از خانهٔ امن شما نیست چتر امانی، بر سر ما بی‌پناهان در ساحل آرامشت پهلو گرفتند... دل‌های توفان‌دیدهٔ جمعی پریشان گنبد.. کبوتر.. اشتیاق روشن ابر.. حس زیارت‌نامه خواندن زیر باران قلبم هوایی می‌شود پر می‌کشد باز با شوق معصومانه‌ای سمت خراسان. 📚دوشنبه‌های کوهی،
تنهایی ام هزار برابر شد او مرا بین هزار خاطره تنها گذاشته است
•• ز دل بریدن و دل بستن به یک طرف متمایل شو که آنچه من ز تو می‌بینم؛ نه اشتیاق نه بیزاری‌ست