نخستین جنگ چندقطبی آرنو برتران فکر نمی‌کنم مردم درک کنند آنچه در رابطه با ایران شاهدش هستیم تا چه حد خارق‌العاده است. دیروز با یکی از دوستان روزنامه‌نگار عزیزم بحث می‌کردم؛ او به من می‌گفت که ایران بله، در حال پیروزی است، اما فقط در سطح استراتژیک و نه تاکتیکی. این همان حرفی است که یک بچه‌ مدرسه‌ای لاغر وقتی قلدرها او را در کمد دیواری مدرسه حبس می‌کنند، با خود می‌گوید تا آرام شود: «ده سال دیگر این‌ها التماس می‌کنند که برای من کار کنند. همه می‌دانند ورزشکارها فقط در دوران دبیرستان در اوج هستند. آن‌ها واقعاً التماس خواهند کرد.» من فکر می‌کنم این تصور دقیقاً اشتباه است و همین مسئله است که جنگ ایران را متفاوت می‌کند. تا به این لحظه، ایران در واقع در سطح تاکتیکی نیز ایستادگی کرده است. به دیگر جنگ‌های تجاوزکارانه ایالات متحده در چند دهه اخیر فکر کنید. ویتنام، افغانستان، لیبی، عراق، صربستان و غیره را در نظر بگیرید (لیست متأسفانه بسیار طولانی است). الگو تقریباً همیشه ثابت بود: یک تفاوت قدرت عظیم میان متجاوز و قربانی. این جنگ‌ها، در مجموع، امپریالیستی بودند: امپراتوری در تلاش برای درهم شکستن مردمی بسیار ضعیف‌تر که تنها راه واقع‌بینانه‌شان مقاومت چریکی بود. آن هم زمانی که واقعاً اراده‌ای برای مقاومت داشتند؛ برخی — مانند لیبی — حتی به خود زحمت ندادند و فقط تسلیم سرنوشت شدند (با وجود اینکه در آن زمان ثروتمندترین کشور آفریقا بودند). به عنوان تماشاگر این جنگ‌ها، اگر حس اخلاقی داشتید، احساس غالب نوعی انزجارِ ناشی از درماندگی بود: شما شاهد بودید که یک غول با لگد وارد خانه کس دیگری شده است. البته، ایالات متحده در بسیاری از این جنگ‌ها — اگر نگوییم اکثر آن‌ها — عملاً شکست خورد؛ نمونه بارز آن جایگزین کردن طالبان با خودِ طالبان یا اخراج شدن از ویتنام در حالی که دمشان را روی کولشان گذاشته بودند، اما این موضوع تفاوت قدرت را کمتر نمی‌کرد. مسئله اینجاست که قدرت همیشه پیروزی را تضمین نمی‌کند: گاهی غول نمی‌تواند همه را بکشد و در نهایت از تلاش کردن خسته می‌شود. اما «پیروزی‌هایی» که از این راه به دست می‌آمد، همیشه در بهترین حالت پیروزی «پیریک» (pyrrhic پیروزی با هزینه گزاف و ویرانگر) بود: مردم دوام آوردند، بله، اما آنچه برایشان باقی ماند کشوری خاکستر شده بود که بازسازی‌اش دهه‌ها زمان می‌برد. در همین حال، در نمای کلی، غول با چیزی فراتر از یک غرور جریحه‌دار شده، صحنه را ترک می‌کرد. ایران — به شکل قابل توجهی — ثابت کرده است که موجودی کاملاً متفاوت است: در حالی که دیگران صرفاً در برابر یک غول «زنده می‌ماندند»، به نظر می‌رسد ایران قادر است با یک غول «رقابت کند». آنچه در ۴۸ ساعت گذشته رخ داد، بهترین مصداق برای این ادعاست. شما رئیس‌جمهور ایالات متحده را داشتید که یک ضرب‌الاجل رسمی صادر کرد: «تنگه هرمز را ظرف ۴۸ ساعت بازگشایی کنید وگرنه شبکه برق شما را محو (نابود) می‌کنیم.» پاسخ ایران اساساً این بود: «اگر جرئت دارید انجام دهید، اگر این کار را بکنید ما ظرف یک هفته تمام متحدان خلیج‌فارسی شما را غیرقابل سکونت می‌کنیم.» و همان‌طور که دیدیم، ترامپ عقب‌نشینی کرد: او با بهانه کردن «گفتگوهای بسیار خوب و سازنده» با ایران که وجود خارجی نداشتند، گفت ضرب‌الاجل او دیگر اعمال نمی‌شود (یا بهتر بگوییم، به ۵ روز تغییر یافت). او افزود که اکنون تصور می‌کند تنگه هرمز می‌تواند «به طور مشترک توسط من و آیت‌الله کنترل شود.» که مایه خنده دیپلماسی ایران شد. دوستان، این یک پیروزی تاکتیکیِ کتاب‌درسی (کلاسیک) است. این به طرز شگفت‌آوری نشان‌دهنده آن است که ایران در این مورد خاص، نسبت به ایالات متحده آمریکا دارای «برتری در تشدید تنش» (Escalation Dominance) بود. یعنی توانایی تهدید معتبر به عواقبی چنان شدید که ایالات متحده — شاید برای اولین بار پس از جنگ سرد — ترجیح داد عقب‌نشینی کند. این دیگر آن بچه لاغری نیست که در کمد حبس شده و رؤیای انتقام می‌بیند. این بچه‌ای است که مچ قلدر را در میانه‌ی هل دادن چسبیده و تغییر چهره او را تماشا می‌کند. و این تنها پیروزی تاکتیکی در این جنگ تا به اینجا نیست. قسمت مربوط به حمله اسرائیل به تأسیسات گازی پارس جنوبی ایران را در نظر بگیرید. ایران هشدار داده بود که اگر چنین اتفاقی بیفتد، متحدان ایالات متحده در منطقه — از جمله اسرائیل — با واکنشی متقارن روبرو خواهند شد. و آن‌ها عمل کردند: به شکل مشهوری تأسیسات «رأس لَفان» قطر را — که حدود ۲۰ درصد از عرضه جهانی ال‌ان‌جی (LNG) را تولید می‌کرد — ویران کردند که طبق گفته خودِ قطری‌ها، منجر به ۲۰ میلیارد دلار کاهش درآمد سالانه برای ۵ سال آینده شد.

جنگ رو دور تند رعشه گرفتن خوبه بدونید یکی از وجوه تسمیه یهود برای بنی اسرائیل همین سر تکان دادن است این نوع رفتار از یهودیان به برخی فرقه های اسلامی از جمله صوفیان نیز راه یافت.

نباید فراموش کرد و بگذاریم جهان #شهدای_مدرسه_شجره_طیبه_میناب را فراموش کند

می دانید چرا ۹ آوریل؟ زیرا این روز آخرین روز عید فصح یهودیان (پسح) است، جشنی که یادآور خروج بنی‌اسرائیل از مصر و رهایی است. تاکید می کنم که ما باید اعتقادات دشمن صهیونی خودمان را به خوبی بشناسیم

جنرال متیس : ایران همین الان هم اگر ما اعلام پیروزی کنیم، می‌گوید که مالک تنگه است… شما یک مالیات برای هر کشتی که از آن عبور می‌کند می‌بینید… ما در موقعیت سختی هستیم، بانوان و آقایان… من نمی‌توانم خیلی گزینه‌هایی را پیشنهاد بدهم

میدل ایست مانیتور: آمریکا می‌گوید جنگ با ایران ممکن است طولانی‌تر از برنامه‌ریزی‌های اولیه‌اش باشد ‌

فایننشال تایمز: استفاده از جنگنده برای رهگیری پهپادهای ایران گران تمام می‌شود 🔹اتکای کشورهای حاشیه خلیج فارس به جنگنده‌ها برای مقابله با پهپادهای ارزان‌قیمت «شاهد» منابع مالی، خلبانان و هواپیماهای آنها را به چالش کشیده است.

جمع بندی ایران از پالس‌های دیپلماتیک آمریکا؛ طرح فریب 🔹یک منبع آگاه سیاسی به تهران تایمز: تلاش برای مذاکره و انتقال پیام از سمت آمریکا به تهران، یک طرح فریب است و ایران اعتمادی به این پیام‌ها ندارد. 🔹آرایش تهاجمی دشمن علیه ایران تغییری نیافته و ما نشانه‌هایی از تلاش آنها برای اقدامات ایذایی یا زمینی جدید هم مشاهده می‌کنیم. 🔹ترامپ در تلاش بود از طریق واسطهٔ پاکستانی، میزان تمایل ایران به توقف جنگ را بسنجد که با پاسخ هماهنگ و محکمی مواجه شد. 🔹هیچ‌کدام از نمایندگان قبلی ترامپ یعنی ویتکاف و کوشنر، از سمت طرف ایرانی، شایستهٔ تبادل پیام دانسته نشده‌اند. در این بین رسانه های سعودی سعی در این دارند اعلام کنند که دکتر قالیباف برای مذاکره عازم پاکستان است، جنگ وارد مرحله بعدی یعنی شکاف مابین مردم و مسئولان سیاسی مطرح شده است، پس فقط به رسانه داخلی گوش بدهید. البته از مسئولین خواستاریم سریع‌تر در رابطه به هر مطلب خطرناک و پروپاگاندا از طرف دشمن در کمترین زمان ممکن جواب بدهند. نکته مهم این است که ترامپ برای دکتر قالیباف جایزه تعیین کرده بود اکنون درخواست مذاکره با ایشان را دارد.

هشدار مجدد سردار تنگسیری: هرگونه عبور از تنگه نیازمند دریافت مجوز است فرمانده نیروی دریایی سپاه: 🔺کشتی کانتینربر SELEN به دلیل عدم رعایت پروتکل‌های قانونی و نداشتن مجوز عبور از تنگه هرمز، توسط نیروی دریایی سپاه به عقب بازگردانده شد. عبور هرگونه شناور از این آبراهه مستلزم هماهنگی کامل با حاکمیت دریایی ایران است و این مهم جز به پشتوانه مردم شریف ایران به دست نمی‌آمد.

ران فلیپکوفسکی، دادستان سابق و تحلیل‌گر سیاسی آمریکایی: تا حالا توی تمام عمرم هیچ‌وقت نشده بود که رسانه‌های دولتی ایران رو به دولت خودم ترجیح بدم. این به معنای «وطن‌فروشی» نیست،یعنی مغزی دارم که کار می‌کند. پس هنوز احمق‌هایی را ندیده‌اید که #اینتر_آشغال و BBC (WC) نگاه می‌کنند مغزشان سرویس بهداشتی این دو بنگاه خبرپراکنی و تروریست است

‌. آقایان می فرمایند: ‌ " دشمن با مطرح کردن مسئله مذاکره بدنبال اختلاف‌ست." بله ...احسنت صحیح می فرمایید! ماهم قبول داریم و اجازه ندادیم و نمی دهیم میان ما، مردم، مخاطب و مسئولین دراین باب اختلافی رخنه کند اما... این فلسفه‌ بافی های مبهم و بی‌سروته اعضای شورای اطلاع‌رسانی یا آقازاده‌های بی مسئولیت ِچسبیده به دولت را چه میکنید؟! ‌ مردم تا سحر در خیابان و زیرباران شدید فریاد حمایت از شما مسئولین میزنند. بچه ‌های مردم در تونل‌ها و پای لانچرها تکه تکه میشوند تا یک موشک شلیک شود. بعد این اقایان لم میدهند و فلسلفه‌ بافی بی‌سروته توئیت میکنند!!! شما ریشه اختلاف را بخشکانید. مردم کارشان را بلدند. ما هم بلدیم. ‌ " نظر ملت،رهبری و نیروهای مسلح روشن و واضح‌ست" یا علی . @kriyaassess