این پیام یکی از همکلاسی های دانشگاه هست. دریغ از اینکه من هنوز کتاب رو باز نکردم...

بسم الله الرحمن الرحیم به شکرانه سلامتی و به شکرانه امنیت و به یاد همه شهدا جبهه عظیم مقاومت قربت الی الله سهمی داشته باشیم در این که دست خداوند بر روی زمین باشیم. حسین مولوی

بسم ربی الله برای امام رضاست ❤️

پایان بده جانا، این آمد و شد را راحت کن و بِستان، این خوف و رجا را

شدیدا احساس میکنم این مدرکی که ما از دانشگاه قرار هست بگیریم مصداق بارز قناطیر المقنطره هست... 🤷‍♀

....💔

بسم ربی الله امروز با یک همکار در محیطی غیر رسمی تر نسبت به اداره ، کمی به گفت و گو نشستیم. فهمیدم این ایام فقط من نیستم که شب‌ها از شدت فکر و فشار ذهنی بی‌خواب شده‌ام. میگفت در اداره ما، الان خیلی کارها میشود کرد. خیلی تصمیمات میشود گرفت. قاعدتا مخالفتی وجود ندارد. اما در دل کار که می‌رویم نمی‌شود. نمیدانم چرا. ولی حس میکنم مفید نیستم. از بعد صحبت هایش بیشتر به فکر فرورفته‌ام. یک‌طوری هستم که فعلا نمی‌دانم چطور. ولی می‌دانم باید طور دیگر رقم بخورد. مهم تر از همه اینکه افرادی اکنون در اداره هستند که بسیار توانمندهستند و بسیار مخلص. حس میکنم بهتر می‌شود درخشید و درخشاند. شاید اشتباه می‌کنم. نیاز به راهنما دارم‌. به نقشه راه. به ساعت ها نشستن پای درس یک استاد اخلاق که تخصصش کار تشکیلاتی است. نمیدانم. فقط اینکه خدا عاقبت بخیرمان کند.

به مرز جنون در میان امتحان و کار و دغدغه و برنامه های اعتکاف و ... رسیده بودیم و ابکی مخافه ان تطول حیاتی گویان سامانه را گشودیم که کارنامه مان را با عدد ۲۰ افتتاح شده شاهدان بودیم. سپاس خداوندگار عالم را. اما خب که چه ؟ این ۲۰ همان ۲۰ مد نظر اوست؟ لا ادری

بسم ربی الله عجب حکایتی دارد این حُب ... در آنی، تمام هستیِ آدمی را به رنگ خود درمی‌آورد. چه قدرتی!

بلکه وعده‌ی صادق ۳ متحول کند احوال این ایام را...

بسم ربی الله جای خالی خیلی‌ها که دیگر نیستند، در جمع بهترین مخلوقات خداوند ، بسیار بسیار پیداست... فطوای عزیز و معلمان گمنامی که نامشان در آسمان‌ها می‌درخشد...🍃 بماند به یارگار از گردهمایی معلمان عزیز جهادی گروه فطوا. ۱۹ دیماه ۱۴۰۳/ ماهور.

امروز از آن روزهای عجیب بود. #بسیار_عجیب.