عزیز امامم❤️

مشکل اینجاست توقعمون از دنیا زیاده . وگرنه همه چیز درست داره پیش میره.

چه غربتی حاکمه در گروه همکاران اداره کل...

شب فراق که داند که تا سحر چند است؟ ...

بسم ربی الله واعظ مکن دراز حدیث عذاب را این بس بُوَد که بار دگر زنده می‌شویم!

لا تکلنی...

و رجائی کربلا❤️

بسم ربی الله گاهی آدمی در وطن حس غربت پیدا می‌کند و خدا رحم کند...

رفیق! سیاست عجب زهری داره...

بسم ربی الله راستش امروز آنقدر درگیر آن پرونده مالی بسیج دانش آموزی بودم که متوجه نشدم کی نام شهید رئیسی برداشته شد کی قرار داده شد؟ وای بر من! تا یک اتفاق اینچنین رقم می‌خورد سر از پا نمی‌شناختم. سر و صدایی به پا می‌کردم آن سرش ناپیدا... حالا باید بعد از شنیدن اخبار متعدد متوجه این قبیل اتفاقات بشوم. دقیقا چه شده ؟ مگر آن مردِ مظلوم چه بر سر اینان آورده که اینچنین‌اند؟ یادش بخیر. روزهای ابتدایی ریاست محمود احمدی نژاد ، یادش بخیر. مشاورینش بر زمینش زدند و هیچ‌گاه متوجه نشد. شاید هم شد. هرچه بود کار از کار گذشت. امیدوارم کار از کار نگذرد. کفایت ماجرا یک نیت خدایی است. یک رزق حلال. یک توکل و اراده. الهی که باشد. واجعل عواقب امورنا خیرا.

بسم ربی الله خودت را نفروش! در میان دانش‌آموزان، همواره یکی از بحث‌های رایج مهاجرت و خروج از کشور است. گاهی با حسرت می‌گویند: "ما اینجا حیف می‌شویم!" در پاسخ، برایشان مثالی می‌زنم: فرض کنید در حال تدریس هستم. ناگهان کسی به من توهین می‌کند. از میان شما می‌پرسم: "چه کسی بود؟" در این میان، یکی از شما، دوستش را لو می‌دهد و می‌گوید: "فلانی بود!" درست است که با این کار، من می‌توانم آن فرد را تنبیه کنم، اما آن که دوستش را فروخته، از چشمم می‌افتد. از چشم همکلاسی‌هایش نیز. او نه تنها رفاقت را زیر پا گذاشته، بلکه خودش و شرافتش را هم فروخته است. در هیچ کجای دنیا، وطن‌فروشان جایگاهی ندارند. مگر از طریق بورسیه‌های تحصیلی، که حتی در آن شرایط هم، این "تو" نیستی که ارزشمند شده‌ای، بلکه دانشی که با خود می‌بری مورد نیاز است... این روزها، یک جمله مدام در ذهنم تکرار می‌شود: خودت را نفروش... شرفت را نفروش... دولت‌ها تغییر می‌کنند. رؤسا، مدیران، مسئولان، همگی می‌آیند و می‌روند. اما چه آن مسئول، چه تو که مخلوق پروردگاری، هر دو شرف دارید... نفروشیدش...

یا رب لا تکلنی الی غیرک ...