مرغ آمین،درد آلودیست، کآواره بمانده رفته تا آن سوی این بیداد خانه بازگشته رغبتش دیگر ز رنجوری نه سوی آب و دانه نوبت روز گشایش را در پی چاره بمانده... _ نیما یوشیج

هوا ، دچار غم است و انسان،دچار تحمل.

_فروغ فرخزاد

دلم به بوی تو آغشته است، سپیده دمان کلمات سرگردان برمی خیزند و خواب آلوده دهان مرا می جویند تا از تو سخن بگویم کجای جهان رفته ای؟! نشان قدم هایت چون دان پرندگان همه سویی ریخته است باز نمی گردی، می دانم و شعر چون گنجشک بخارآلودی بر بام زمستانی به پاره یخی بدل خواهد شد _شمس لنگرودی

هیچ کس مجبور نیست انسان بزرگی باشد ؛ تنها انسان بودن کافی است…" _آلبر کامو

«گل سرخم چرا پژمرده حالی؟ بیا قسمت کنیم دردی که داری که تو کوچک دلی، طاقت نداری...» _باباطاهر

گر جان عاشق دم زند آتش در این عالم زند وین عالم بی اصل را چون ذره ها بر هم زند _مولوی

ظرف ها را شست ، چراغ آشپزخانه را خاموش کرد همه چیز مرتب بود بجز افکارش فکرها،فکر ها... مجالِ زندگی کردن به او را نمی دادند.

_

عمر که بی عشق رفت هیچ حسابش مگیر آب حیاتست عشق در دل و جانش پذیر _مولانا

1404/12/28✨