خب طبق شنیده ها میگن ایران به میانجیگران اطلاع داده مذاکرات تموم شده و دیگه قصد ادامه نداره عرض خاصی نیست گفتم فقط هرچی میخواید تا شب دانلود کنید.

جگر به روایت تصویر چرا تکراری نمیشه این...

‌ 💐⃟🎊رنگین کمان از حرم تا حرم❤️😍 💐 رنگین کمان زیبایی که در غروب میلاد حضرت ولیعصر(ع)همراه عاشقان طریق المهدی(عج) شد #طريق_المهدی🌿 #مهدی_جان_ایران🇮🇷 👈 قرار عاشقان بقیة الله الاعظم، نیمه شعبان در شهر مقدس قم 💠@tariq_almahdi

بسم الله امروز چندم است؟ تا هفدهم باید نمایشنامه ای را تحویل بدهم و واقعا حوصله ی شرح صحنه ی مزخرفاتی که قرار است شخصیت ها بگویند ندارم. کاش میشد یک رمزی زد یا یک دارویی روی کاغذ ریخت تا یک‌ فیلمنامه ی خوب و بی اشکال خلق شود. اینکه میگویم خلق شود یعنی در صدم ثانیه نوشته ها بر روی کاغذ سفید رشد کنند و مانند گیاهانی جادویی یک جنگل کوچک را شکل دهند. جنگلی که لازم نباشد هرسش کنم و دوباره و سه باره بخوانمش. هوش های مصنوعی هم مزخرفند. آنچیزی که من میخواهم را فقط خودم میتوانم بنویسم، ولاغیر. مزخرف تحویلم میدهد و اعصابم را خورد میکند. دوست دارم گریه کنم ولی آن نمایشنامه آنقدر ارزشش را ندارد که حالِ خودم را بدتر کنم. ترجیح میدهم بخوابم. کاش میشد آدمی خودش را بکشد و گناهی هم نداشته باشد. همین خواب هم خوب است. انگار که خودمان را میکشیم و بعد از مدتی زنده میشویم. نه خونی از ما میاید و نه ردِ زخمی بر تن میماند. الحمدالله کما هو اهله. واقعا خواب خوب است. اگر در جنگ نتوانم خوب بخوابم چه؟ من از بی خوابی میتوانم به یک اسلحه کشتار جمعی تبدیل شوم. یک عکسی دیدم از مجاهدان کتائب القسام؛ اسلحه هاشان مورد علاقه ی من بودند. M16ِ عزیزم. با تمام تجهیزاتی که میشود رویش سوار کرد. و خوشحال شدم. در جنگ یک کلتِ ماکاروف، با یک خشاب اضافه بهم بدهند هم کافیست. من زورِ بلند کردنِ کلاش را ندارم. مخصوصا اگر گشنه باشم و ضعف داشته باشم. اگر هوا سرد هم باشد، انگشتانم یخ میزنند و توان کشیدن گلنگدن هم ندارم. اما من شیوه های خودم را ابداع میکنم. مغز خلاق، بدرد همین روز ها میخورد دیگر! من درِ شامپو ها را برای اینکه یکی دوباری هنگام باز کردنشان، ناخنم شکسته است و درد گرفته است؛ با شیر آب یا یک سطح سفت تر باز کرده ام. یحتمل گلنگدن را هم بشود به یک جایی گیر داد و بعد کشیدش. دستانم مناسبِ جنگ نیستند. ظریف و نازکند، حتی گلنگدن کلت را هم به زور می‌کشند. ولی میشود راهی ابداع کرد. مثلا همان لحظه ای که طرف میخواهد مرا بکشد بگویم: حاجی یه لحظه، بگذار من کلتم را بین زانوهایم بگیرم. دستام را هاااا کنم تا گرم شوند و بعد گلنگدن را بکشم. آن سربازِ دشمن هم میگوید: چشم، لطفا بین ابروهایم بزن تا درد نکشم. بعد من هم میگویم: هه هه خندیم و تق. میزنم توی زانویش تا انقدر وسط جنگ دلقک نباشد. البته این ها را در حالی که خونِ زیادی ازم رفته است و روحم در یک تونل است دارم برای دیگر کشته شدگان تعریف میکنم. ولی مرگ خوب است. فقط بخاطر آن لحظه ای که مولا علی علیه‌السلام را میبینیم. حتی اگر گفته بودند سایه ی حضرت را میبینیم هم خوب بود، عالی بود. من مطمئنم آدمی جان را لحظه ای نمی‌دهد که عزراییل میگیرد، جان را وقتی می‌دهد که مولا امیرالمومنین علیه السلام را میبیند. از ذوق دیدنش جان میدهیم. وگرنه که حضرت عزراییل هم فرشته ایست از فرشتگان. امید است حضرت عزرائیل، از حرف ما چیزی به دل نگیرد. هرچند مطمئنم حضرت عزراییل هم مریدِ مولا علی علیه‌السلام است. اصلا میآید جان بگیرد تا مولا را ببیند. #روز_نوشت @labpar

من بچه که بودم از اینا خیلی دوست داشتم. مخصوصا صورتیش را. ولی من یه ام ۱۶ ساچمه ای داشتم. که مهدی دو تا خریده بود. یکی برای خودش یکی برای من. با هم همیشه در حال کشتن افرادِ دشمن بودیم. اصلا هم از اینا دوست ندارم، الان دوست دارم برم یک کلت بخرم😁 واقعیش را سراغ دارم. ولی خب واقعیش را بخرم چیکار کنم؟ دوست دارم یکی از این شبه اصل هاش بخرم. ساچمه ای. بگذارید برم قیمت کنم.😈

حاجی ۶۹۰ خیلی خوبه.

ولی باید از یک جای درست بگیرم.

من رو دو سه تومن بسته بودم.

قبلا مهدی یه کلت اینشکلی خریده بود، ساچمه ای بود. نمیدونم چیکارش کرد.😐