توروخدا ناراحت که میشید از کسی، فقط بهش بگید.
اگه بدونید حرف زدن چطوری معجزه میکنه بخدا. شاید سوتفاهمی بوده باشه یا بتونیم حلش کنیم و بگذریم ازش. بچهها حرف. سخن. اون زبان رو بیهوده بهتون ندادن. چرا طرف مقابل باید از هفت خان رستم بگذره که بفهمه چتونه.
کسی نیست که دلش برای گذشته‌ش تنگ نشه، حتی اگه موقعیت‌های وحشتناکی رو از سر گذرونده باشیم خاصیت خاطرات اینن که وقتی بهشون فکر میکنم دلتنگ میشیم. ذهنمون معمولا احساساتمون نسبت به گذشته رو الک میکنه و فقط اون وایب خوب برامون باقی میمونه، اینم به این دلیله که ما داریم حالا رو زندگی میکنیم و نمیتونیم هیجاناتی که نسبت بهش داریم رو مرتب کنیم، اما وقتی به عقب نگاه میکنیم میتونیم از بیرون ببینیمش و برای همین دلتنگ چیزایی میشیم که شاید اون موقع داشتیم و الان نداریم. پس نه، کسی نیست که دلش برای گذشته‌ش تنگ نشه، اما مردم صرفا این موضوع رو به روی خودشون نمیارن.
چون فکر میکنن با این کار دارن میگن که "باید همیشه در حال زندگی کرد" و میخوان گذشته خودشونو فراموش کنن، درصورتی که این کار کلا غیرممکنه و به نظر من دلتنگی هیچ اشکالی نداره، اتفاقا یه بخش خیلی طبیعی از وجود تک تک ماست.
