_ آخرش به چه درد من میخوره!

*

آدمیزاد به امید زنده‌ست و من میتونم بگم مُردم.

امتحانات عوارض ندار-

-قسم به عین ُ به لام ُ به یای ِ نام ِ علی.. که درد ِ ما علی است ُ دوای ِ ما هم علی!

تف

کلمات هم یاری‌ام نمی‌کنند عزیزِ من. کلمات هم خسته و وارفته بر صفحه‌ی خالی می‌خوابند و اثری از خلقِ جملاتی ماهرانه از دلِ احساسات نیست. کلمات هم قصدِ یاری ندارند. شبیه به تمامِ دلتنگی‌هایم که از بارِ مسئولیتِ غمگین نکردنم شانه خالی می‌کنند و هجوم می‌آورند. شبیه به تمامِ اعضای این جسم که کوفته‌اند و استخوان‌ها توانِ یاری ندارند. شبیه به افکارِ ناگسستنیِ دائمی و بی‌پایانم که صفحه بر صفحه‌ی ذهن می‌گذارند. و شبیه به چشم‌هایت. به آن‌چه که توان می‌گیرد و ناتوانی می‌بخشد.

ـ

کاش زودتر برسیم به محرم من واقعا دیگه نمیتانم