کلمات در زبانم نمی‌چرخند، حق مطلب را آن گونه که باید ادا نمی‌کنند. پس می نویسم، و یا که پیانو می نوازم، هر احساسی در دلم و هر فکری در ذهنم را تبدیل به یک نت میکنم. و یا گریه میکنم که شاید اشک هایم به جای من سخن بگویند‌. بعضی اوقات هم با نقاشی سعی میکنم احساسم را به تصویر بکشم. گاهی نمیتوانم کلمه ای برای احساسی که دارم پیدا کنم‌. تمام لغات جهان را می گردم و باز هم هیچ کلمه ای نمی تواند احساس مرا تعریف کند‌. و در آخر من غرق در اقیانوس احساسات تعریف نشده ام می شوم، گیج و سرگشته‌...

از آدمایی که بی‌ذوقن متنفرم، زیر بارون نمیرم چون خیس میشم، گل چرا میخری دو روز دیگه خشک میشه، از خوردن شیرینی و غذا لذت نمی‌برم چون چاق میشم ، روی زمین یا چمن نمیشینم لباسم کثیف میشه. پس چرا داری زندگی می‌کنی؟زندگی برای همینه که از این چیزای کوچیک لذت ببری ، نه اینکه همش به فکر دنبال کردن فلان بلاگر و مُد روز باشی و فلان کار رو کنی چون ترنده.

ناشناس هارو جواب دادم 🌟

اندکی حق :