خونه خوبه، خونه مامان داره. خونه بالشت و تشک خودمو داره. خونه چایی داره. خونه دیگه نه تیمی رو انالیز میکنی، نه وقتی خوابیدی باید هی سناریو بچینی. خونه بوی قرمهسبزی مامان میده نه تخممرغآبپز. خونه زندگی کردن با هزار تا آدم رنگووارنگ و بچهسال و بزرگسال نیست. کسی گوشیتو ازت نمیگیره. نه سرپرستی بالا سرته نه مربیای. خلاصه که زندگی ورزشکاری هست و ای بابا. دلم برا خونه تنگ نشدهها، ولی خونه خوبه. خونه بیشتر بوی زندگی میده.