خواب هم دیگر وظیفه‌ خود‌‌ را به درستی انجام نمی‌دهد، مستهلک‌ شده و دیگر زورش به این حجم از مشکلات نمی‌رسد!

_

می‌روی یک روز از این‌شهر و می‌میرد کسی تازه در آن روز می‌فهمی گرفتارِ تو کیست...!

صدایش حجم نداشت، نمی‌شنیدم، بلکه می‌فهمیدم، مثلِ وقتی که با خودمان چیزی می‌گوییم!

_

بر روی ابر:)

خبر رسید که پاییز رو به پایان است چه دلخوشید؟ که این اول زمستان است!

_

مُشتری اش بسیار است:))))

امشب یه دقیقه بیشتر میخوابم .

درس اصولمون اینقدر دلی خداگرایی و خداشناسی فطری رو توضیح داده که نتونستم بغض نکنم

نوشته: ایا تا کنون درگیر یک حادثه سخت و شرایط دشوار شدید؟ در چنین حالاتی که هیچ کس نمی تواند به انسان کمک کند ،چه کسی را از اعماق وجود صدا میزنیم و به کمک فرا می خوانیم؟! آری ما در لحظات سخت زندگی همان افریننده خود یعنی خدای توانا را صدا می زنیم و کمک می طلبیم .. به راستی چرا چنین می کنیم و چه کسی این کار را به ما اموخته؟؟