تندیس‌ِبهترین‌آدمِ‌روی‌زمین‌هم‌تعلق میگیره‌به‌اونی‌که ؛ - میفهمه‌خیلی‌دوستش‌داری‌وبازم‌ آدم‌میمونه . !(':

يمكن للمرء أن يقول وداعاً، و كل شيءٍ فيه يريد أن يبقى..

ولأنني أحبك.. أذكرك في كل حينٍ وأراك في كل مكانٍ أريد أن أدمن في حبك لكنني أخاف.. وأخشى.. أخشى البعد.. والفراق.. ولذا تراني.. لا أوغل.. ولا أغوص في بحر العشق بل أكتفي بجرعة عابرة من نهر الغرام.. 🪐٢

_

تو‌ هم یک روز می‌آیی و شادی برنمی‌گردد بیا، اما بدان که مـن به غم‌هایم وفــادارم..

یکی اینجا دلش تنگه .. اونجارو نمیدونم( :

_

او را راحت گذاشتم نگفتم همه چیز درست می‌شود برای آرام کردنش تلاشی نکردم گاهی اوقات بهتر است همه‌چیز را آن‌طور که هست رها کرد اندوه را آزاد گذاشت، تا دوره‌اش را بگذراند..

چمیدونم، مثلا یه شعر بفرست بگو: «این شعر رو خوندم و یادِ تو افتادم.»

به ناز خُفته چه داند که دردمند فراق به شب چه می‌گذراند علی‌الخصوص غریب..

_

به من بگو فراموشی را کجا می‌فروشند و کجا می‌توانم رخسار پیشین خود را بیابم و چگونه می‌توانم به خود بازگردم؟ «محمود درویش»