باهام حرف بزن. اگه هنوز متعلق به توام، اگه هنوز منو دوست داری، اگه هنوز بعضی شبا به یاد منی، اگه هنوز دلت ضعف میره برای لحن، صدا و طرز صحبت کردنم، باهام حرف بزن. جهان اگه هنوزم منو به یاد میاری، باهام حرف بزن، لطفا.

بی تو آوارم و بر خویش فرو ریخته ام ای همه سقف وستون وهمه آبادی من حسین منزوی

عزیزم، مهم نیست چقدر بین خاطره ساختنمون باهم، فاصله افتاده! تو تا هر وقت که بخوای، می تونی روی من و احساسم نسبت به خودت حساب کنی. من هنوز هم برای تو، هستم. من تا ابد برای تو زمان دارم.

جهانم. احساساتم جوری در قلبم جوشیده و بالا می آید، که ای کاش می توانستم همین "حالا" تو را در آغوشم بفشارم.

میشه واسم بخونی؟ به صدات احتیاج دارم.

عزیزکم، میخواهم ببوسمت، به قصد لذت.

تو هم دلت واسه صحبتهای پنج صبحمون تنگ شده؟

همیشه از خدا بخاطر آفریدن خواب ممنونم. خواب خیلی خوبه جهان؛ چون باعث میشه ببینمت، بشنومت، و حست کنم.