کلُّ مَنْ عَلَيْهَا فَانٍ‏.

که بغل دواست؛ هرجور که باشد.

در چرخش تاریخ، چه سرخورده چه سرخوش دنیا نه به جمشید وفا کرد، نه کوروش!

آسوده‌ام از آتشِ نیرنگ حسودان از تهمتِ سودابه بری باد سیاوُش!

ما اهلیِ عشقیم چه بهتر که بمیریم جایی که در آن شرطِ حیات است توحّش!

ای دل! من اگر رازنگهدارِ تو بودم این چشمه‌ی خشکیده نمی‌کرد تراوش!

من بی تو سرافکنده و دم‌سردم و دل خون ای عشق! سرت سبز و دمت گرم و دلت خوش!

-فاضل نظری

برایم بنویس. هر وقت و هر چقدر که دوست داشتی. تنهایم نگذار عزیزم. آدم همیشه نیرومند نیست. هر چقدر هم فکر کند تواناست ممکن است نتواند بر رنج‌هایش چیره شود. وقت‌هایی که آدم خود را بیچاره‌ترین حس می‌کند فقط نیروی عشق است که می‌تواند او را نجات دهد. ­خطاب به عشق، آلبر کامو.

که نشد سر تو باشه رو شونم.

«شب به خیر. تمام شب مرا دوست بدار و خوش‌حال بیدار شو.» نامه از آلبر کامو به ماریا کاسارس