خواستم دور شوم از همه، حتی ز جهانم؛

و من اکنون به دست‌های مهربانت برای بیرون آمدن از این خلاء نیاز دارم.

بیا؛ بیا و اندوه درون چشم‌هایم را تسکین بده.

تینا: ‏«چرا چیزی نگفتم؟ چه فرقی می‌کرد که این حرف‌ها را به تو می‌زدم یا به دیوار اتاقم؟ به جز اینکه دیوار رنج اضافه‌ای بر دوشم نمی‌گذارد و چیزی را خراب‌تر نمی‌کند.»

«و زخم برای هيچ‌کس؛ جز صاحبش دردی ندارد!»

در قنوت خود دعا کردم فراموشت کنم، حاجتم در سجده اما دیدن روی تو شد!

تن رعشه گرفتیم که با غیر نشسته است... _حامد عسکری

دیشب که اتفاقی از کنارم رد شدی و گرم گفت و گو بودی، گفتی عزیزم؛ و من تن‌رعشه گرفتم که جز من کی عزیز تو شده؟! منِ‌تنها

کاکتوس: ما واقعاً دیت خاصی نداشتیم. رفیق بودیم، می‌نشستیم ساعت‌ها حرف می‌زدیم. در مورد فیلم، در مورد کتاب و‌ زمین و هوا و اکس‌هامون. یه روز بهم گفت می‌دونی من ازت خوشم‌ میاد. گفتم منم. گفت نه، از یه جنس دیگه.‌گفتم منم! و الان ده ماهه داریم باهم زندگی‌ می‌کنیم، بی‌تکلف و سختی. براتون آرزو میکنم به خودتون بیاید و یکی رو دارید که ذرهِ ذره ی وجود شما رو میشناسه، بدون اینکه نیاز باشه ریز به ریز خودتونو براش شرح بدید.

جهان، کاش اتصالی بین ما قرار داشت، که میتونستم واست آهنگ بفرستم.

فراموشت می‌کنم، اگه توی خوابام خودت رو بهم یادآوری نکنی.