ارمیا: ما یک‌بار آسیب می‌بینیم اما این آسیب برای همیشه همراه ما خواهد بود. زخم‌‌ها هرگز تسکین پیدا نمی‌کنند. شاید برای مدتی مرهم درد را آرام کند اما دوباره با دیدن کوچکترین ناملایمتی سر باز می‌‌کند. من به جاودانه بودن زخم‌ها باور دارم.

به قول کالین هوور صدایت را از قلبم شنیدم! صدا باید در گوش بماند، و از آنجا شنیده شود، اما صدای تو را از قلبم شنیدم.

اجازه میدی توی آغوشت فشرده بشم؟

گفت: من پای هرچی که وایسادم، آخرش شرمنده ی پاهام شدم.

ناگهان یک شب سراغم آمد و باخنده گفت : نوش داروی تو ام ... با طعنه گفتم  "زود نیست ؟!" سجاد رشیدی‌پور

بخوان مرا اُمیدِ رفته از یاد..

در میان طوفان، بر موج غم نشسته منم؛

اگه شاعر بودم، خودمو تو غزلام جا میذاشتم.

اگه زورم می‌رسید، هرچی تو میخواستی میشدم برات.

فاطمه جوادی: و دوست دارم بدونی حتی اگر همه چیزِ این زندگی یک دروغِ بزرگ باشه تک تک کلماتی که برات نوشتم و خوندی! بهت گفتم و شنیدی! برات نوشتم و نخوندی! بهت گفتم و نتونستی بشنوی! واقعی ترین هایِ این جهان بودند.

اجازه بده برای آخرین برات اشک بریزم