دوستش دارم و نمیداند و چه بی‌هوده دوستش دارم تقی سیدی

من یه وابستگیِ نُه ساله رو تف کردم بیرون اونوقت منو از اینکه اگه این‌جوری ادامه بدم نسبت بهم بی‌خیال می‌شی می‌ترسونی؟ بهتره یه فکری به حال خودت بکنی سیو.

تا در دل هم باشيم تاوان بدى داديم او گيره ى مويش را من ايل و تبارم را سيدتقى‌سيدى

بجای همه ی اون ترک کردنات، یکبار برای همیشه ترکت کردم.

میدونید همیشه یکی از ترس هام فراموش شدن بوده و هست به همین سبب این که بدونم علی رغم گذشت زمان و ایجاد فاصله هنوزم برای یه نفر عزیزم می تونم روز که چه عرض کنم، هفته ام رو بسازه :)

داشتن چیزی برای گفتن و نبودن کسی برای شنیدن، خیلی وحشتناک است. اوج بی‌کسی‌ست. -گلن دویل ملتن

خبر به دورترین نقطه ی جهان برسد نخواست او به من خسته بی گمان برسد!

شکنجه بیشتر از این؟ که پیش چشم خودت کسی که سهم تو باشد، به دیگران برسد؟

چه می کنی؟ اگر او را که خواستی یک عمر به راحتی کسی از راه ناگهان برسد...

رها کنی...، برود...، از دلت جدا باشد... به آنکه دوست ترش داشته، به آن برسد

گلایه ای نکنی، بغض خویش را بخوری که هق هقِ تو مبادا به گوششان برسد

خدا کند که... نه! نفرین نمی کنم، نکند... به او -که عاشق او بوده ام- زیان برسد