خدا کند که... نه! نفرین نمی کنم، نکند... به او -که عاشق او بوده ام- زیان برسد

خدا کند فقط این عشق از سرم برود خدا کند که فقط زود آن زمان برسد!

-نجمه‌زارع

گشتم همه جا را پى چشمان پر از شوق تو اما  فرسنگ به فرسنگ نبودى كه بدانى چه كشيدم سید تقی سیدی

جز کویِ تو دل را نبود منزلِ دیگر گیرم که بُوَد کویِ دگر، کو دلِ دیگر؟ ظریف اصفهانی

-قبل از اینکه بری؛ آیا چیزی بود که میتونستم بگم تا جلوی اینهمه درد رو بگیره؟!

بی خداحافظی از قلب جهان خواهم رفت.. نگران توام اما، نگران خواهم رفت..

گاهی وقتا دلم واست تنگ میشه، اما نباید.

سخت است عاشق شوی و یار نخواهد، دلتنگ حرم باشی و ارباب نخواهد.

نه به خوابم بیا، نه به سراغم.

اون لحظه که دل‌گرفته پا میشی میری هیئت، وسط اشکات به مصیبتش، ته دلت رو میبینه، تمام غماتو میبینه و بشارتت میده. تو کتاب خصائص الحسین اومده که؛ حسین گریه‌کنندگان برخود را می‌بیند و برای آنان طلب آمرزش میکند و میفرماید: «ای گریه کننده بر من، اگر بدانی که خداوند چه چیزی را براي تو فراهم کرده، خوشحالی‌ات بیش از غم و غصه ات می‌شود.»

میخوام بگم حضرت اباعبدالله‌جان، بشارت چیه؟ همین که «حسین گریه‌کنندگان برخود را می‌بیند» از سر ما هم زیاده. شاعر برای همین بود که نوشت؛ «کارِ مرا به نیم نگاهش تمام کرد، بنگر چه میکند نگهِ ناتمامِ او»