نه به خوابم بیا، نه به سراغم.

اون لحظه که دل‌گرفته پا میشی میری هیئت، وسط اشکات به مصیبتش، ته دلت رو میبینه، تمام غماتو میبینه و بشارتت میده. تو کتاب خصائص الحسین اومده که؛ حسین گریه‌کنندگان برخود را می‌بیند و برای آنان طلب آمرزش میکند و میفرماید: «ای گریه کننده بر من، اگر بدانی که خداوند چه چیزی را براي تو فراهم کرده، خوشحالی‌ات بیش از غم و غصه ات می‌شود.»

میخوام بگم حضرت اباعبدالله‌جان، بشارت چیه؟ همین که «حسین گریه‌کنندگان برخود را می‌بیند» از سر ما هم زیاده. شاعر برای همین بود که نوشت؛ «کارِ مرا به نیم نگاهش تمام کرد، بنگر چه میکند نگهِ ناتمامِ او»

«تو از من جدا نشدی، من عضوی از وجود تو بودم که قطع‌اش کردی، تکه تکه‏‌اش کردی، تقسیم‌اش کردی و تکه بزرگ‏تر را برداشتی و با خود بردی. هرکجا که می‏‌خواهی برو؛ به هرکجا که می‏‌خواهی فرار کن؛ هرقدر می‏‌خواهی به دوردست‌ها برو؛ نمی‏‌توانی من را از تکه‏‌ای که با خود برده‏‌ای جدا کنی.» - نامه عزیز نسین به مارال چلن

برگشتن‌ به رابطه ی قدیمی مثلِ این میمونه یه فیلم رو از اول ببینی بعد انتظار داشته باشی پایانِ متفاوتی داشته باشه‌ فرصتِ دوباره دادن همیشه درست نیست!

«خیلی وقت بود به خواب هام نیومده بودی. حالت خوبه؟ دلم برات تنگ شده.»

پوچ تر از آنم که از امید بگویم.

مثل یه پروانه دورت می‌چرخیدم.

همه ی رویاهامو با تو میدیدم..

میری و بازم عاشقتم..

چرا نذاشتی اون گوشه از ذهنم برای تو بمونه؟

دردی است غیر مردن، آن را دوا نباشد پس من چگونه گویم، کاین درد را دوا کن؟