"جان من بمیرد و اشک روی گونه‌های تو نریزد."

بهار بهار یه مهمون قدیمی، یه آشنای ساده و صمیمی؛

‏وَ إِن أَخَذَني الموت ولَم نَلتقي فَلاتَنسي إِنّي تَمنيت لِقائك كَثيراً - اگر مرگ به سراغم آمد و هنوز همدیگر را ندیده بودیم، فراموش نکن که من خیلی دیدنت را آرزو می‌کردم… :)

++

عزیزم، دلم واست تنگ شده. باید اون روز محکم تر بغلت میکردم، و اجازه میدادم بیشتر توی بغلم بمونی. باید با تمام وجودم تو رو نفس میکشیدم و عطر تنت رو ذخیره میکردم برای وقتایی که دستام به جایی بند نیست..

کنار هم کاملیم؛

می‌بوسمت؛ به لطافت حرکت قطره‌های باران روی گیاهان و بعد سُر خوردن و فرود آمدن روی خاک.

جهان، در هنگام غروب یکی از روزهایی که گذشت، تو و احساس دوست داشتنی که به تو داشتم را به خاک سپردم و اجازه دادم گذر زمان تو را از یادم ببرد..

و عمق عشق هیچ گاه فهمیده نمیشود مگر در زمان فراق... -جبران‌خلیل‌جبران

هنوز عاشق موسیقی‌عه.

من فکر کنم جهان دیگری باشد، برای من که نه، برای شعرهایم..