بهار بهار یه مهمون قدیمی، یه آشنای ساده و صمیمی؛

‏وَ إِن أَخَذَني الموت ولَم نَلتقي فَلاتَنسي إِنّي تَمنيت لِقائك كَثيراً - اگر مرگ به سراغم آمد و هنوز همدیگر را ندیده بودیم، فراموش نکن که من خیلی دیدنت را آرزو می‌کردم… :)

++

عزیزم، دلم واست تنگ شده. باید اون روز محکم تر بغلت میکردم، و اجازه میدادم بیشتر توی بغلم بمونی. باید با تمام وجودم تو رو نفس میکشیدم و عطر تنت رو ذخیره میکردم برای وقتایی که دستام به جایی بند نیست..

کنار هم کاملیم؛

می‌بوسمت؛ به لطافت حرکت قطره‌های باران روی گیاهان و بعد سُر خوردن و فرود آمدن روی خاک.

جهان، در هنگام غروب یکی از روزهایی که گذشت، تو و احساس دوست داشتنی که به تو داشتم را به خاک سپردم و اجازه دادم گذر زمان تو را از یادم ببرد..

و عمق عشق هیچ گاه فهمیده نمیشود مگر در زمان فراق... -جبران‌خلیل‌جبران

هنوز عاشق موسیقی‌عه.

من فکر کنم جهان دیگری باشد، برای من که نه، برای شعرهایم..

در فقدان تو، آنچه مرا به زندگی متصل می‌کرد، رویای وصالی دوباره بود. امید دیدن دوباره‌ات و لمس شدن روح رنجورم توسط تو، مرا زنده نگه می‌داشت. اما حالا چه عزیزِ من؟ حالا که تمام رشته‌ها را پاره کرده‌‌ایم. حالا که یکدیگر را برای همیشه در کنج قلب و ذهن خسته‌مان دفن کرده‌ایم؛ حالا به من بگو چگونه باید به زندگی ادامه داد؟