قاصد ز برم رفت كه آرد خبر از يار باز آمد و اكنون خبر از خويش ندارد ولی دشت‌بياضی

همی گویی غمش در دل نگه دار نصیحت‌گو! نمی‌گویی: دلت کو؟ یاری خراسانی

«تصمیم گرفته‌ام شما را فراموش کنم و مطمئن باشید فراموش خواهم کرد. به عقیده و فکر شما بی‌اندازه اهمیت می‌دادم ولی بی‌ثباتی آن بر من ثابت شد.{}اگر من شما را از دست داده‌ام شما هم در عوض دلی را از دست داده‌اید که تپش‌های عاشقانه‌ی آن را در هیچ جای دیگر نخواهید یافت بیش از این حرفی ندارم خداحافظ برای همیشه» «فروغ فرخزاد / نامه به پرویز شاپور»

"ما هیچ‌تر از هیچ پی هیچ دویدیم جز هیچ در این هیچ دگر هیچ ندیدیم بر هیچ نشستیم و بر این هیچ براندیم در هیچ بماندیم و از این هیچ بریدیم"

جهان، دیگه کسی پیدا شد که به اندازه ی من دوستت داشته باشه؟

کیلای عزیز، دیگر امکان هیچ دیداری[حتی به صورت تصادفی] بین ما وجود نخواهد داشت.

می دانم که از دور مرا تماشا می‌کنی.

من هم مانند شما آقای کافکا دست‌کم تا حدی، با وحشت تنهایی آشنایم. نه تنهایی در خلوت، بلکه تنهایی در میان مردمان.

رسم این مگر نبود که گر آتشم زنی خاکستر مرا نسپاری به دست باد؟ فاضل نظری

صدات رو دوست دارم، صدام بزن.