بابا بزرگم که مرد لباس هاش رو پاره شده برگردوندن خونه
باقی لباس های هم شکل سفیدش هم روی بند حیاط بود ، جلوی چشم
چند هفته همینجوری اونجا مونده بود
بعد هم کامپیوترش رو جمع کردیم و گذاشتیم طبقه بالا ، خیلی رو کامپیوترش حساس بود که آسیب نبینه ، ما هم با احتیاط بردیمش
تنها چیزی که مونده بود دو کمد آبی روشن پر از کتاب بود
کتاب هایی که صفحه به صفحه تک تکشون رو گشتیم و گشتیم ولی وصیت نامه ای پیدا نکردیم
کتاب ها هم چیندیم کنار کامپیوتر
چندماه بعد خونه جوری بود که انگار او هرگز اینجا نزیسته
یک سری خرت و پرت کوچیک مثل ام پی تری و هندزفری ها و خودکارهاش هم مونده بود که نفهمیدم چطور ناپدید شد
چقد سبک رفت
امروز از روز هاییه که کم آوردم ، دوباره
خوابیدم روی تختم و سعی کردم هوشیاری رو از خودم بگیرم
هنوز نتونستم از بند تختم جدا بشم
بودم و نبودم
مثل یک جسم بی جون اینجا افتادم
