و وفاداریِ تو به این غم

″ که رمان نویسان همواره در حال تکرار خود هستند″

پایان ها پایان ها پایان ها

whatever it takes.

دلم شب بیداری میخواد ، مساهرت

« یک بار دیگر این احساس مرا در خود گرفت که من برای زندگی در شهرها و خانه ها و در میان همنوعانم ساخته نشده‌ام، بلکه می‌باید به سیر در سرزمین های بیگانه و سفرهای دریایی بپردازم. احساس کردم اندوهی دیرینه مرا برمی‌انگیزد تا خود را به سینهٔ خداوند بیاویزم و زندگی ناچیزم را در لایتناهی و ابدیت غرق کنم... » هرمان هسه

این چیزای بی اهمیت و کوچولو حتی کشوندن خودم به حموم ، دوش گرفتن و دم کردن چای همین هاست ، با همین ها میشه فرار کرد از تاریکی با تدریج و لحظه گرایی

زمان کُشی

" and no sad thing will ever touch you again"