قلبم پُر است؛ پُر از غم و عذاب ك هرروز بیشتر دریچه های قلبم را می‌بندند تا دیگر نتپد، اما هر بار، خاطرات پادرمیانی می‌کنند...؛

‹ ارغوان ؛ هوشنگ‌ابتهاج |🌱'🔒

| از تمام دنیا قلبی حساس به او رسیده بود که می تواند بوی موسیقی ﻫا را حس کند، صدای شخصیت ﻫای کتاب ﻫا را تشخیص دﻫد، غم نهفته در کلمات را لمس کند،آثار ﻫنری را بفهمد و صحنه ﻫایی از فیلم ﻫا را جزو خاطرات خود بشمارد...

درست مثل کلمات ، بالای دریای احساساتت اوج بگیر. کلمات برای بیان شدن هستند

قهوه بنوشید یک کتاب خوب بخوانید به یک موسیقی فوق العاده گوش دﻫید و دقایقی به ﻫیچ چیز فکر نکنید؛ شاید معنی زندگی ﻫمین باشد.

و در آخر این کتاب ها هستند که میمانند:)

بگو دوستم داری بدون اینکه بیان کنی!

باز نیابی به عقل سِره معمای عشق:)))

| میرزاحسینقلی‌همدانی به عنوان آخرین توصیه به یکی از شاگردهاش میگه : - هر وقت تونستی کفش کسانی رو ك باهاشون مشکل داری رو جفت کنی ؛ اون وقت آدم شدی !

| اگر مدت زیادی یك جا بمانی ، یادت می‌رود دنیا تا چه اندازه وسیع است . از طول و عرض جغرافیایی سر در نمی‌آوری ؛ درست همان‌طور ك نمیتوان درك درستی از وسعت روح هر انسان داشت ! - کتابخانه‌ی‌نیمه‌شب

کاروان برخاستم...

<<<<