یجا خوندم نوشته بود :
بدیـه بیش از حد دوست داشتن یه آدم اینه که
وقتی حواسش بهت نیست حس میکنی کل دنیا ازت متنفره !
آدما وقتی عاشق میشن ؛ تموم دنیاشون وجود ینفر میشه.
با نادیده گرفتن کسی که دوستتون داره ، دنیای آدما رو تاریک نکنین.
_ یهجایی شاملو میگه: «من در بیحوصلگیهایم، با تو زندگیها کردهام»
و چه شبایی که تو زندگیمون، حوصله هیچ بنیبشری رو نداشتیم، ولی وسطِ همون بیحوصلگی، غرقِ فکر و خیالِ یهآدم بودیم...
کاش بفهمی دوست داشتنت ، خورشید نیست که دَمِ صبح طلوع کنه و غروب بره پی کارش ، حتی مثل ماه هم نیست
که فقط شبامو درگیر خودش کنه ، تو دوست داشتنت واسه من مثل آسمونه
همیشه سر جاش هست ، حتی اگه یه وقتایی تاریک باشه و یه وقتایی آبی روشن ،حتی اگه از چشمام بارون بیاد و قلبم از سردی تو یخ بزنه .