نزار قبانی میگه:

| آن‌طبیبی‌کِ‌مرادید؛درِگوشم‌گفت: درد‌تودوریِ‌یاراست؛به‌آن‌عادت‌کن:)

| هر که آمد اندکی مارا پریشان کرد و رفت؛

| آنکه رفت؛به حُرمت آنچه باخود بُرد؛ حق بازگشت ندارَد..!

| فقط اونجای که ویکتوریا به البرت میگه: البرت تو فقط لبخند من را میبینی نه درد من را،خراش هایم را میبینی نه زخم هایم را..

چی میشه به جای "من که بهت گفته بودم" توی شکست‌ها به همدیگه بگیم "من که کنارتم، پس غصه چیو میخوری؟"

وقتی حسودی می‌کنه بهش بگید: "هر شاهدی که در نظر آمد به دلبری در دل نیافت راه که آنجا مکان توست"

یا مرا از خود ببر آنجا که هستی، یا بیا - بیدل دهلوی

*_ من به همه میگم فراموشت کردم که هیچیه هیچی درموردت نگن ولی یه موقع هایی دلم بدجور برات تنگ میشه هیچکاری نمیتونم بکنم فقط میشینم یه گوشه خاطراتمون و اون روزای خوب و خنده هامونو مرور میکنم...

تا وقتی من دوستت دارم...

| آنکه رفت؛به حُرمت آنچه باخود بُرد؛ حق بازگشت ندارَد..!

| میخواستم بمانم رفتم،میخواستم بروم ماندم،نه رفتن مهم بود نه ماندن مهم من بودم،که نبودم..!