میدونی، شاید نفس کشیدن اون قدر ها هم مسخره نبود. مهم این بود که تو با چه چیز هایی شگفت زده میشدی.
یادت باشه که لازم نیست همه چیز رو کنترل کنی. گاهی فقط کافیه قدمهای کوچیک برداری و بقیه رو به زمان بسپری. اگه چیزی برات اهمیت داره، تلاش کن. و اگه یه روزایی سخت بود، به خودت یادآوری کن که این هم بخشی از مسیرته.
زمانی که هیچکس صبحها بیدارت نمیکند؛ و زمانی که هیچکس، شبها برای تو صبر نمیکند؛ و زمانی که میتوانی هر کاری انجام دهی چه صدایش میکنی؟ آزادی یا تنهایی؟